noun · masculinethird declension
sotulāris
sotulāris m (genitive sotulāris)
Meaning
- Medieval LatinA type of sandal.
Habent etiam sotulares rostratas in unius digiti longitudine quae "crakowes" vocantur; potius judicantur ungula daemonum quam ornamenta hominum
c. 1366, Eulogium Historiarum:Videbatur sibi quod lepus bene curreret; vocavit eum, et, mercede constituta, dixit ei quod deferret sotulares novos filio suo.
1619, Henry Hutton, “Fabula de bufone et filio suo”, in Follie's Anatomie:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sotulāris | sotulārēs |
| genitive | sotulāris | sotulārium |
| dative | sotulārī | sotulāribus |
| accusative | sotulārem | sotulārēs sotulārīs |
| ablative | sotulāre | sotulāribus |
| vocative | sotulāris | sotulārēs |