adjectivefirst/second-declension adjective
Sophoclēus
Sophoclēus (feminine Sophoclēa, neuter Sophoclēum)
Classical[sɔ.pʰɔˈkɫeː.ʊs]Ecclesiastical[so.foˈklɛː.us]
Meaning
- adjectiveof or in the manner of Sophocles, Sophoclean
En erit ut liceat totum mihi ferre per orbem
c. 41 BCE – 39 BCE, Vergilius, Eclogae 8.9-10 - New Latinadjectivelofty, grave
For quotations using this term, see Citations:Sophocleus.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Sophoclēus | Sophoclēa | Sophoclēum |
| genitive | Sophoclēī | Sophoclēae | Sophoclēī |
| dative | Sophoclēō | Sophoclēae | Sophoclēō |
| accusative | Sophoclēum | Sophoclēam | Sophoclēum |
| ablative | Sophoclēō | Sophoclēā | Sophoclēō |
| vocative | Sophoclēe | Sophoclēa | Sophoclēum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Sophoclēī | Sophoclēae | Sophoclēa |
| genitive | Sophoclēōrum | Sophoclēārum | Sophoclēōrum |
| dative | Sophoclēīs | Sophoclēīs | Sophoclēīs |
| accusative | Sophoclēōs | Sophoclēās | Sophoclēa |
| ablative | Sophoclēīs | Sophoclēīs | Sophoclēīs |
| vocative | Sophoclēī | Sophoclēae | Sophoclēa |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σοφόκλειος (Sophókleios).
Descendants
- EnglishSophoclean
- Frenchsophocléen