noun · femininefirst declension
sophisticē1
sophisticē f (genitive sophisticēs)
Meaning
- sophistry
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sophisticē | sophisticae |
| genitive | sophisticēs | sophisticārum |
| dative | sophisticae | sophisticīs |
| accusative | sophisticēn | sophisticās |
| ablative | sophisticē | sophisticīs |
| vocative | sophisticē | sophisticae |
sŏphistĭcē, ēs, f., = σοφιστική (τέχνη),
I. false reasoning, sophistry, App. Dogm. Plat. 2, p. 17, 10.