LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

soleātus

soleātus (feminine soleāta, neuter soleātum)
Classical[sɔ.ɫeˈaː.tʊs]Ecclesiastical[so.leˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectivesandalled

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesoleātussoleātasoleātum
genitivesoleātīsoleātaesoleātī
dativesoleātōsoleātaesoleātō
accusativesoleātumsoleātamsoleātum
ablativesoleātōsoleātāsoleātō
vocativesoleātesoleātasoleātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesoleātīsoleātaesoleāta
genitivesoleātōrumsoleātārumsoleātōrum
dativesoleātīssoleātīssoleātīs
accusativesoleātōssoleātāssoleāta
ablativesoleātīssoleātīssoleātīs
vocativesoleātīsoleātaesoleāta

sŏlĕātus, a, um, adj. id.,
I. wearing sandals, having sandals on (if of a man and in public, a mark of effeminacy; v. solea): stetit soleatus praetor populi Romani cum pallio purpureo tunicāque talari, mulierculā nixus, Cic. Verr. 2, 5, 33, § 86; cf. id. Pis. 6, 13; Castric. ap. Gell. 13, 21, 1; Afran. ap. Non. 207, 32; Sen. Ira, 3, 18, 3; Petr. 27, 2; Mart. 12, 83, 6.

Quick answers

What does soleātus mean in Latin?
soleātus, a adjective, means “sandalled”.
How do you pronounce soleātus?
In classical Latin, [sɔ.ɫeˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [so.leˈaː.tus].