noun · femininethird declension
sōbrietās
sōbrietās f (genitive sōbrietātis)
Classical[soːˈbri.ɛ.taːs]Ecclesiastical[soˈbriː.e.tas]
Meaning
- sobriety
- temperance, moderation, continence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sōbrietās | sōbrietātēs |
| genitive | sōbrietātis | sōbrietātum |
| dative | sōbrietātī | sōbrietātibus |
| accusative | sōbrietātem | sōbrietātēs |
| ablative | sōbrietāte | sōbrietātibus |
| vocative | sōbrietās | sōbrietātēs |
sōbrĭĕtas, ātis, f. sobrius,
I. sobriety (post-Aug.).
I. Lit., temperance in drinking, Sen. Tranq. 15, 16; Val. Max. 6, 3, 9.—
Hence Sobrietas personified, the enemy of Venus, App. M. 5, p. 172, 20; Prud. Psych. 450.—II. In gen., moderation, temperance, continence (cf.:
modestas, temperantia): vitae, Dig. 1, 7, 17 fin.; Vulg. 1 Tim. 2, 9.—B. Trop., reasonableness, prudence:
consiliorum, Amm. 31, 10, 19.Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin sōbrietās From sōbrius + -tās.
Descendants
- Catalansobrietat
- Frenchsobriété
- Italiansobrietà
- Portuguesesobriedade
- Spanishsobriedad
- Galiciansobriedade
In English words that came into English from sōbrietās
- sobrietysōbrietās