proper noun · femininefirst declension
Smila
Smila f sg (genitive Smilae)
Classical[ˈsmɪ.ɫa]Ecclesiastical[ˈzmiː.la]
Meaning
- femininesingularA town of Crossaea, in Macedonia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Smila | — |
| genitive | Smilae | — |
| dative | Smilae | — |
| accusative | Smilam | — |
| ablative | Smilā | — |
| vocative | Smila | — |
| locative | Smilae | — |
smīla, ae, f., = σμίλη,
I. a knife (syn. scalprum), Arn. 5, 172 Orell. N. cr.
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σμίλα (Smíla).