proper noun · femininefirst declension
Sittacēnē
Sittacēnē f sg (genitive Sittacēnēs)
Classical[sɪt.taˈkeː.neː]Ecclesiastical[sit.taˈt͡ʃɛː.ne]
Meaning
- an ancient region of Assyria, in modern Iraq, with its capital at Sittace
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sittacēnē | — |
| genitive | Sittacēnēs | — |
| dative | Sittacēnae | — |
| accusative | Sittacēnēn | — |
| ablative | Sittacēnē | — |
| vocative | Sittacēnē | — |