proper noun · masculinethird declension
Sītalcēs
Sītalcēs m sg (genitive Sītalcis)
Classical[siːˈtaɫ.keːs]Ecclesiastical[siˈtal̠ʲ.t͡ʃes]
Meaning
- a king of Thrace
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sītalcēs | — |
| genitive | Sītalcis | — |
| dative | Sītalcī | — |
| accusative | Sītalcem | — |
| ablative | Sītalce | — |
| vocative | Sītalcēs | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σῑτᾰ́λκης (Sītắlkēs), from Thracian *Sitalkas.