proper noun · masculinesecond declension
Sīrius
Sīrius m sg (genitive Sīriī or Sīrī)
Meaning
- Sirius
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sīrius | — |
| genitive | Sīriī Sīrī | — |
| dative | Sīriō | — |
| accusative | Sīrium | — |
| ablative | Sīriō | — |
| vocative | Sīrī | — |
Sīrĭus, ii, m., = σείριος,
I. the dog-star, Sirius, Hyg. Astr. 3, 34; 2, 35; Verg. G. 4, 425; id. A. 3, 141; Tib. 1, 7, 21; Luc. 10, 211 al.—Adj.:
ardor, of Sirius, Verg. A. 10, 273; Col. poët. 10, 289: vapor, Prud. Cath. 12, 22.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Sīrius ī, m
, Σείριος, the dog-star, Sirius, V.
Sīrius adj.,
of Sirius: ardor, V.
Origins
From Ancient Greek Σείριος (Seírios, “Seirios”), possibly from σείριος (seírios, “scorching, destructive”).
Elsewhere
- CatalanSírius
- FrenchSirius
- GermanSirius
- ItalianSirio
- PortugueseSírio
- RomanianSirius
- SpanishSirio
- AfrikaansSirius
- Arabicاَلشِّعْرَى
- Arabicالشِّعْرَى الْيَمَانِيَّة
Serbo-Croatian
- CyrillicСиријус
- RomanSirius
In English words that came into English from Sīrius
- SiriusSīrius