singulāris
Meaning
- two terminationsingular, unique, unusual
Julius Caesar Commentāriī dē Bellō Gallicō
"All these events alarmed certain horsemen of the Treveri, whose reputation for valour among the Gauls is unique..." - two terminationalone, single, solitary
Macrobius Saturnalia ...pugna singularis Aeneae atque Turni ut Achillis et Hectoris, et captivi inferiis destinati, ut illic Patrocli, hic Pallantis... "...the single combat of Aeneas and Turnus, like that of Achilles and Hector, the captives marked out for the shades of Patroclus, on the one hand, and of Pallas, on the other..."
- two terminationnonpareil, peerless, unequalled. unmatched, exceptional
Cicero Pro Lege Manilia
"...and since you have it in your power to put in command of it one who possesses remarkable knowledge of warfare, exceptional capacity, brilliant prestige, and unusual good fortune..." (translation by James Loeb) - two terminationunprecedented
Cicero De Provinciis Consularibus
"I understand, you Senators, the many special and nearly unprecedented declarations with which you may honor Caius Caesar." - two terminationsingular
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ūnicus, suī generisūnīus sōlīusChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Eminens · Excellens · Præclarus · Præstans · Insignis · Singularis · Unicus
1. Eminens, excellens, præclarus, and præstans, involve a quiet acknowledgment of superiority; whereas egregius, with an expression of enthusiasm, like glorious; eximius, with an expression of admiration, like excellent. 2. Eximius, &c. relate altogether to good qualities, like superior, and can be connected with vices and faults only in irony; whereas insignis, singularis, and unicus, are indifferent, and serve as well to heighten blame as praise, like distinguished, matchless. (vi. 111.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | singulāris | singulāris | singulāre |
| genitive | singulāris | singulāris | singulāris |
| dative | singulārī | singulārī | singulārī |
| accusative | singulārem | singulārem | singulāre |
| ablative | singulārī | singulārī | singulārī |
| vocative | singulāris | singulāris | singulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | singulārēs | singulārēs | singulāria |
| genitive | singulārium | singulārium | singulārium |
| dative | singulāribus | singulāribus | singulāribus |
| accusative | singulārīs singulārēs | singulārīs singulārēs | singulāria |
| ablative | singulāribus | singulāribus | singulāribus |
| vocative | singulārēs | singulārēs | singulāria |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- imperium singulare
- absolute power; autocracy.
- certamen singulare
- single combat.
- povocare aliquem ad certamen singulare
- to challenge some one to single combat.
- imperium singulare, unius dominatus, regium imperium
- monarchy.
- singularem quandam perfectionis imaginem animo concipere
- to conceive an ideal.
syn.: unus, unicus): non singulare nec solivagum genus (sc. homines), i. e. solitary, Cic. Rep. 1, 25, 39: hostes ubi ex litore aliquos singulares ex navi egredientes conspexerant, Caes. B. G. 4, 26: homo, id. ib. 7, 8, 3; so, homo (with privatus, and opp. isti conquisiti coloni), Cic. Agr. 2, 35, 97: singularis mundus atque unigena, id. Univ. 4 med.: praeconium Dei singularis facere, Lact. 4, 4, 8; cf. Cic. Ac. 1, 7, 26: natus, Plin. 28, 10, 42, § 153: herba (opp. fruticosa), id. 27, 9, 55, § 78: singularis ferus, a wild boar (hence, Fr. sanglier), Vulg. Psa. 79, 14: hominem dominandi cupidum aut imperii singularis, sole command, exclusive dominion, Cic. Rep. 1, 33, 50; so, singulare imperium et potestas regia, id. ib. 2, 9, 15: sunt quaedam in te singularia ... quaedam tibi cum multis communia, Cic. Verr. 2, 3, 88, § 206: singulare beneficium (opp. commune officium civium), id. Fam. 1, 9, 4: odium (opp. communis invidia), id. Sull. 1, 1: quam invisa sit singularis potentia et miseranda vita, Nep. Dion, 9, 5: pugna, Macr. S. 5, 2: si quando quid secreto agere proposuisset, erat illi locus in edito singularis, particular, separate, Suet. Aug. 72.—singularis casus, Varr. L. L. 7, § 33 Müll.; 10, § 54 ib.: numerus, Quint. 1, 5, 42; 1, 6, 25; 8, 3, 20; Gell. 19, 8, 13: nominativus, Quint. 1, 6, 14: genitivus, id. 1, 6, 26 et saep. —Also absol., the singular number: alii dicunt in singulari hac ovi et avi, alii hac ove et ave, Varr. L. L. 8, § 66 Müll.; Quint. 8, 6, 28; 4, 5, 25 al.—SINGVLARIS COS (consulis), Inscr. Orell. 2003; cf. ib. 3529 sq.; 3591; 6771 al.—very freq. both in a good and in a bad sense): Aristoteles meo judicio in philosophiā prope singularis, Cic. Ac. 2, 43, 132: Cato, summus et singularis vir, id. Brut. 85, 293: vir ingenii naturā praestans, singularis perfectusque undique, Quint. 12, 1, 25; so, homines ingenio atque animo, Cic. Div. 2, 47, 97: adulescens, Plin. Ep. 7, 24, 2.—Of things: Antonii incredibilis quaedam et prope singularis et divina vis ingenii videtur, Cic. de Or. 1, 38, 172: singularis eximiaque virtus, id. Imp. Pomp. 1, 3; so, singularis et incredibilis virtus, id. Att. 14, 15, 3; cf. id. Fam. 1, 9, 4: integritas atque innocentia singularis, id. Div. in Caecil. 9, 27: Treviri, quorum inter Gallos virtutis opinio est singularis, Caes. B. G. 2, 24: Pompeius gratias tibi agit singulares, Cic. Fam. 13, 41, 1; cf.: mihi gratias egistis singularibus verbis, id. Cat. 4, 3: fides, Nep. Att. 4: singulare omnium saeculorum exemplum, Just. 2, 4, 6.—In a bad sense: nequitia ac turpitudo singularis, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 106; so, nequitia, id. ib. 2, 2, 54, § 134; id. Fin. 5, 20, 56: impudentia, Cic. Verr. 2, 2, 7, § 18: audacia (with scelus incredibile), id. Fragm. ap. Quint. 4, 2, 105: singularis et nefaria crudelitas, Caes. B. G. 7, 77.— Hence, adv.: singŭlārĭter (singlā-rĭter, Lucr. 6, 1067). quae memorare queam inter se singlariter apta, Lucr. l. l. Munro (Lachm. singillariter): a juventā singulariter sedens, apart, separately, Paul. Nol. Carm. 21, 727.—quod pluralia singulariter et singularia pluraliter efferuntur, Quint. 1, 5, 16; 1, 7, 18; 9, 3, 20: dici, Gell. 19, 8, 12; Dig. 27, 6, 1 al.—aliquem diligere, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 117: et miror et diligo, Plin. Ep. 1, 22, 1: amo, id. ib. 4, 15, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin singulāris From singulus + -āris.
- Catalansenglar
- Frenchsanglier
- Italiancinghiale
- Occitansinglar
- Portuguesesenheiro
- Spanishseñero
- Catalansingular
- Englishsingular
- Frenchsingulier
- Germansingulär