ūnicus
Meaning
- adjectiveonly, sole, single
‘quod petis, Ōleniīs’ inquam ‘mihi missus ab arvīs flōs dabit: est hortīs ūnicus ille meīs.’ “What you seek,” I say, “a flower sent to me from the Olenian fields will provide: the only one [of its kind] is in my gardens.” (A touch of the flower described by Flōra causes conception.)
8 CE, Ovidius, Fasti 5.251–252 - adjectiveunique
- adjectiveuncommon
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sōlus generis suīChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Eminens · Excellens · Præclarus · Præstans · Insignis · Singularis · Unicus
1. Eminens, excellens, præclarus, and præstans, involve a quiet acknowledgment of superiority; whereas egregius, with an expression of enthusiasm, like glorious; eximius, with an expression of admiration, like excellent. 2. Eximius, &c. relate altogether to good qualities, like superior, and can be connected with vices and faults only in irony; whereas insignis, singularis, and unicus, are indifferent, and serve as well to heighten blame as praise, like distinguished, matchless. (vi. 111.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnicus | ūnica | ūnicum |
| genitive | ūnicī | ūnicae | ūnicī |
| dative | ūnicō | ūnicae | ūnicō |
| accusative | ūnicum | ūnicam | ūnicum |
| ablative | ūnicō | ūnicā | ūnicō |
| vocative | ūnice | ūnica | ūnicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnicī | ūnicae | ūnica |
| genitive | ūnicōrum | ūnicārum | ūnicōrum |
| dative | ūnicīs | ūnicīs | ūnicīs |
| accusative | ūnicōs | ūnicās | ūnica |
| ablative | ūnicīs | ūnicīs | ūnicīs |
| vocative | ūnicī | ūnicae | ūnica |
tuus unicus gnatus, Plaut. As. 1, 1, 1: gnatus, id. Poen. prol. 68; Ter. Heaut. 1, 1, 79; 3, 2, 29: gnata, id. And. 3, 3. 8; 1, 1, 73: filius, Plaut. Poen. prol. 65; id. Cas. 2, 3, 45; Ter. Heaut. 1, 1, 41; Cic. Rosc. Am. 14, 41: quid me patrem par facere'st, quoi ille'st unicus? Plaut. Capt. 1, 2, 38 (44): filia, Ter. Phorm. 4, 3, 41; Cic. Verr. 2, 1, 41, § 104; Verg. Cir. 334; Just. 1, 4, 2: consul, Liv. 7, 25, 11: maritus, Hor. C. 3, 14, 5: vestis, Plaut. Stich. 2, 2, 26: anser erat, Ov. M. 8, 684: orbis, id. ib. 13, 853: ancillula, App. M. 1, p. 112, 6.—Strengthened by unus: qui me unum atque unicum amicum habuit, Cat. 73, 6: idque unum et prae omnibus unicum effice, App. M. 4, p. 156, 32.—By solus: quamlubet esto Unica res quaedam nativo corpore sola, Lucr. 2, 542: unica solaque res, id. 2, 1078.—spes unica imperii populi Romani, L. Quinctius, Liv. 3, 26, 8: unicum doloris levamentum studia, Plin. Ep. 8, 19, 1: satis tutum praesidium, quod unicum est, Cels. 7, 33: unicum afflictae mihi solamen hoc est, Sen. Troad. 703; id. Phoen. 89.—quis tam ... ingenio unico? Afran. ap. Fest. s. v. sagaces, p. 321 Müll.: eximius imperator, unicus dux, Liv. 7, 12, 13; so, imperator, id. 6, 6, 17: vir unicus in omni fortunā, id. 7, 1, 9: juvenis, id. 8, 32, 13: dictator, id. 22, 14, 9: spectator caeli siderumque (Archimedes), id. 24, 34, 2: ultor Romanae ignominiae, id. 9, 15, 10: puer, Ov. M. 3, 454: volucris, id. ib. 8, 239; cf. id. ib. 12, 531: liberalitas, Cic. Quint. 12, 41: fides, Liv. 33, 21, 4: spes, Quint. 6, praef. § 2: mors, Luc. 4. 509: concordia, Liv. 3, 33, 8: exemplum, id. 1, 21, 21: nam tu poëta es prorsus ad eam rem unicus, singularly fit, Plaut. As. 4, 1, 3: tibi ille unicu'st, mihi etiam unico magis unicus, more than an orly one, more than a darling, Plaut. Capt. 1, 2, 47; id. Bacch. 3, 3, 3.—unica malitia atque nequitia, Auct. Her. 3, 6, 11: scelus, Vell. 2, 7, 2: luxuria, Fest. s. v. Sardanapalus, p. 322 Müll.—Hence, adv.: ūnĭcē, alone, solely, singularly, especially, in an extraordinary degree: aliquem unice diligere, Cic. Or. 1, 1: eximie et unice delectare, Gell. 11, 13, 4: eo ornamento P.Vergilius unice est usus, Quint. 8, 3, 24: cujus amator unice Vergilius fuit, id. 9, 3, 14: quid Tiridaten terreat, unice Securus, i. e. utterly regardless, Hor. C. 1, 26, 5: mammarum vitiis aizoum unice medetur, Plin. 26, 15, 92, § 163.—In Plaut. with unus: me unice unum ex omnibus te atque illam amare aiebas mihi, Plaut. As. 1, 3, 56: immo unice unum plurimi pendit, id. Bacch. 2, 2, 29; id. Stich. 1, 1, 12; id. Truc. 1, 2, 91.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinūnicus
Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin ūnicus From ūnus (“one”) + -icus (“-ic”). Compare Proto-Germanic *ainagaz and its descendants.
- Catalanúnic
- Frenchunique
- Englishuniquefrom French unique
- Romanianunicfrom French unique
- Italianunico
- Portugueseúnico
- Spanishúnico
- Danishunikfrom French unique
- Dutchuniekfrom French unique
- Norwegianunikfrom French unique