noun · femininethird declension
sindōn
sindōn f (genitive sindonis)
Classical[ˈsɪn.doːn]Ecclesiastical[ˈsin.don]
Meaning
- muslin
rīdēbis ventōs hoc mūnere tēctus et imbris:
86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 4.19.12
Latīnē defined in Latin in our graded readers
linteum pretiōsumsindōn -onis (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 25
linteum, vestis tenuissindōn -onis (f) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 20
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sindōn | sindonēs |
| genitive | sindonis | sindonum |
| dative | sindonī | sindonibus |
| accusative | sindonem | sindonēs |
| ablative | sindone | sindonibus |
| vocative | sindōn | sindonēs |
sindon, ŏnis, f., = σινδών,
I. a kind of fine cotton stuff, muslin, Mart. 4, 19, 12; 11, 1, 2; Aus. Ephem. in Parecb. 2; Vulg. Matt. 27, 59; id. Marc. 14, 52; id. Luc. 23, 53.
Origins
Borrowed from Ancient Greek σινδών (sindṓn).
Descendants
- Italiansindone
In English words that came into English from sindōn
- sindonsindōn