verbfirst conjugation, deponent
simplificor
simplificor (present infinitive simplificārī, perfect active simplificātus sum)
Classical[sɪmˈplɪ.fɪ.kɔr]Ecclesiastical[simˈpliː.fi.kor]
Meaning
- Medieval Latindeponentto make simple, to simplify
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | simplificor | simplificābar | simplificābor | — | — | — |
| 2nd sg. | simplificāris simplificāre | simplificābāris simplificābāre | simplificāberis simplificābere | — | — | — |
| 3rd sg. | simplificātur | simplificābātur | simplificābitur | — | — | — |
| 1st pl. | simplificāmur | simplificābāmur | simplificābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | simplificāminī | simplificābāminī | simplificābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | simplificantur | simplificābantur | simplificābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | simplificer | simplificārer | — | — |
| 2nd sg. | simplificēris simplificēre | simplificārēris simplificārēre | — | — |
| 3rd sg. | simplificētur | simplificārētur | — | — |
| 1st pl. | simplificēmur | simplificārēmur | — | — |
| 2nd pl. | simplificēminī | simplificārēminī | — | — |
| 3rd pl. | simplificentur | simplificārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | simplificāre | — |
| pres. 2nd pl. | simplificāminī | — |
| fut. 2nd sg. | simplificātor | — |
| fut. 3rd sg. | simplificātor | — |
| fut. 3rd pl. | simplificantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | simplificārī | — |
| perfect infinitive | simplificātum esse | — |
| future infinitive | simplificātūrum esse | — |
| present participle | simplificāns | — |
| perfect participle | simplificātus simplificāta, simplificātā, simplificātae, simplificātam, simplificātārum, simplificātās, simplificāte, simplificātī, simplificātīs, simplificātō, simplificātōrum, simplificātōs | — |
| future participle | simplificātūrus simplificātūra, simplificātūrā, simplificātūrae, simplificātūram, simplificātūrārum, simplificātūrās, simplificātūre, simplificātūrī, simplificātūrīs, simplificātūrō, simplificātūrōrum, simplificātūrōs, simplificātūrum | simplificandus |
gerundsimplificandī, simplificandō, simplificandumsupinesimplificātum, simplificātū
Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ficor Latin simplificor From simplus (“simple”) + ficor (“to make”).
Descendants
- Catalansimplificar
- Italiansemplificare
- Occitansimplificar
- Portuguesesimplificar
- Romaniansimplifica
- Spanishsimplificar
- Galiciansimplificar