noun · masculinethird declension
silex
silex m or f (genitive silicis)
Classical[ˈsɪ.ɫɛks]Ecclesiastical[ˈsiː.leks]
Meaning
- femininemasculinepebble, stone, flint
- femininemasculinerock, crag
- femininemasculinelava
Latīnē defined in Latin in our graded readers
lapis dūrissimussilex -icis (m) — in Metamorphoses I, ch. 10, 18, 22
saxum dūrissimumsilex -icis (m/f) — in Aeneis, ch. 15
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | silex | silicēs |
| genitive | silicis | silicum |
| dative | silicī | silicibus |
| accusative | silicem | silicēs |
| ablative | silice | silicibus |
| vocative | silex | silicēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- viam sternere (silice, saxo)
- to pave a road.
sĭlex, ĭcis, m. (poet. and late Lat.; also
I. fem., Verg. E. 1, 15; id. A. 6, 471; 6, 602; 8, 233; Ov. M. 9, 225; 9, 304; 9, 613; Amm. 14, 6, 16; cf. Quint. 1, 6, 2; gen. plur. silicum, Lucr. 6, 683; Luc. 4, 304) [root sar-, to be firm; cf.: solum, solidus].
I. Any hard stone found in fields, a pebble-stone, a flint, flint-stone:
silicem caedere, Cic. Div. 2, 41, 85: silice vias sternere, Liv. 41, 27; cf. id. 41, 27, § 7: silici scintillam excudere, Verg. A. 1, 174: gravem medios silicem jaculatus in hostes, Ov. M. 7, 139 et saep.: per ampla spatia urbis, subversasque silices, pavements, Amm. 14, 6, 16; cf.: silicem pedibus quae conteret atrum, Juv. 6, 350.— Freq. joined with lapis: Ag. Illa mulier lapidem silicem subigere, ut se amet, potest. Mi. Pol id quidem haud mentire: nam tu es lapide silice stultior, Plaut. Poen. 1, 2, 77 sq.; Cato, R. R. 18, 3; Liv. 30, 43; Fest. s. v. lapidem, p. 115 Müll.; and in inscrr.: II VIRI VIAM LAPID(e) SILIC(e) STERN(endam) CVR(averunt), Inscr. Bull. dell' Inst. 1839, p. 60; so Inscr. Orell. 6617.—With saxum: porcum saxo silice percussit, Liv. 1, 24 fin. —To denote hard-heartedness: non silice nati sumus, Cic. Tusc. 3, 6, 12: nec in tenero stat tibi corde silex, Tib. 1, 1, 64: nec rigidas silices in pectore gerit, Ov. M. 9, 614: et dicam silices pectus habere tuum, id. Tr. 3, 11, 4: moturaque duras Verba queror silices, id. M. 9, 304.—II. In gen., a rock, crag (poet.), Lucr. 6, 683:
validi silices, id. 1, 571; 2, 449: stabat acuta silex praecisis undique saxis, Verg. A. 8, 233: nudus silex, bare rick, Sen. Phoen. 69: excisae rupes durissimi silicis, Suet. Calig. 37: juventus duris silicum lassata metallis, Luc. 4, 304: Lycius Phrygiusque silex, Stat. S. 1, 2, 148.—Of limestone, Ov. M. 7, 107; cf. Plin. 36, 23, 53, § 174.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
silex icis, m and (poet.) f
a hard stone, flint, flint-stone, fire-stone, granite: silicem caedere: vias sternere silice, L.: silici scintillam excudere, V.: silicem iaculatus in hostīs, O.: silicem pedibus quae conteret atrum, Iu.: privos lapides silices secum ferre, L.—As a symbol of hardness or fixedness of character: non silice nati sumus: Nec rigidas silices in pectore gerit, O.—A rock, crag: Stabat acuta silex praecisis undique saxis, V.— Lime-stone: terrenā silices fornace soluti, O.
Origins
Uncertain. Sometimes compared to silīgō and siliqua, both of unclear origin as well. De Vaan suggests that these are derivatives of silex, which have undergone a semantic shift “pebble” > “small pod”.
Elsewhere
- Catalansílex
- Englishsilex
- Frenchsilex
- Italiansilice
- Portuguesesílex
- Portuguesesílice
- Romaniansilex
- Spanishsílex
- Spanishsílice
- Siciliansìlici
Italo-Dalmatian
- Italianselce
- Italiansercio
- Venetansélese
- Venetansédese
In English words that came into English from silex
- siliconsilex
- silicasilica
- silicicsilex
- silexsilex
- siliciumsilicium