proper noun · masculinesecond declension
Sibyrtius
Sibyrtius m sg (genitive Sibyrtiī or Sibyrtī)
Classical[sɪˈbyr.ti.ʊs]Ecclesiastical[siˈbir.t͡si.us]
Meaning
- masculinesingularA satrap of Arachosia and Gedrosia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sibyrtius | — |
| genitive | Sibyrtiī Sibyrtī | — |
| dative | Sibyrtiō | — |
| accusative | Sibyrtium | — |
| ablative | Sibyrtiō | — |
| vocative | Sibyrtī | — |
Origins
From Ancient Greek Σιβύρτιος (Sibúrtios).