adjectivefirst/second-declension adjective
sibus
sibus (feminine siba, neuter sibum)
Classical[ˈsɪ.bʊs]Ecclesiastical[ˈsiː.bus]
Meaning
- adjectiveacute, crafty
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sibus | siba | sibum |
| genitive | sibī | sibae | sibī |
| dative | sibō | sibae | sibō |
| accusative | sibum | sibam | sibum |
| ablative | sibō | sibā | sibō |
| vocative | sibe | siba | sibum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sibī | sibae | siba |
| genitive | sibōrum | sibārum | sibōrum |
| dative | sibīs | sibīs | sibīs |
| accusative | sibōs | sibās | siba |
| ablative | sibīs | sibīs | sibīs |
| vocative | sibī | sibae | siba |
sibus, callidus sive acutus, Fest. p. 336 Vahl.; cf. persibus.
Origins
From Proto-Indo-European *seh₁p- (“to try, to research”). Cognate with Latin sapiō (“to be wise”), Ancient Greek σοφός (sophós), Old English sefa (“mind, spirit, mood”).