noun · femininethird declension
sībilātrīx
sībilātrīx f (genitive sībilātrīcis, masculine sībilātor)
Classical[siː.bɪˈɫaː.triːks]Ecclesiastical[si.biˈlaː.triks]
Meaning
- femininewhistler
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sībilātrīx | sībilātrīcēs |
| genitive | sībilātrīcis | sībilātrīcum |
| dative | sībilātrīcī | sībilātrīcibus |
| accusative | sībilātrīcem | sībilātrīcēs |
| ablative | sībilātrīce | sībilātrīcibus |
| vocative | sībilātrīx | sībilātrīcēs |
sībĭlātrix, īcis,
I. adj. f. [sibilator], hissing, whistling:
fistula sibilatrix, Mart. Cap. 9, § 906.Origins
From sībilō, sībilātum (“to whistle”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).