proper noun · masculinesecond declension
Shakespeārius
Shakespeārius m sg (genitive Shakespeāriī)
Ecclesiastical[ʃekˈspiː.ri.us]
Meaning
- Shakespeare
Si quæras, e quibus fontibus quoad facta hiſtorica biberit Shakeſpearius, reſpondebit Anonymus in vitis Poetarum Anglorum (the Poetical Regiſter) Vol. II. p. 231. edit. Lond. 1724. eum conſuluiſſe fabianum, pol. virgilium, hallium, molinshedium, graftonum, stowium, speedium, &c.
1765, Origines Typographicae. Gerardo Meerman Auctore. Tomus Alter., page VII:Tragicae autem illae comoediae quales ſint, quibusdam ſcenis tragoediarum ſuarum ostendit Shakeſpearius.
1799, Aristophanis Nubes, page XXXIX:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Shakespeārius | — |
| genitive | Shakespeāriī | — |
| dative | Shakespeāriō | — |
| accusative | Shakespeārium | — |
| ablative | Shakespeāriō | — |
| vocative | Shakespeārie | — |
Origins
From English Shakespeare + -ius.