adjectivethird-declension one-termination adjective
sextuplex
sextuplex (genitive sextuplicis, adverb sextupliciter)
Classical[ˈsɛk.stʊ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈsɛk.stu.pleks]
Meaning
- Medieval LatinNew Latinone terminationsixfold, possessing six parts
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sextuplex | sextuplex | sextuplex |
| genitive | sextuplicis | sextuplicis | sextuplicis |
| dative | sextuplicī | sextuplicī | sextuplicī |
| accusative | sextuplicem | sextuplicem | sextuplex |
| ablative | sextuplicī sextuplice | sextuplicī sextuplice | sextuplicī sextuplice |
| vocative | sextuplex | sextuplex | sextuplex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sextuplicēs | sextuplicēs | sextuplicia |
| genitive | sextuplicium | sextuplicium | sextuplicium |
| dative | sextuplicibus | sextuplicibus | sextuplicibus |
| accusative | sextuplicīs sextuplicēs | sextuplicīs sextuplicēs | sextuplicia |
| ablative | sextuplicibus | sextuplicibus | sextuplicibus |
| vocative | sextuplicēs | sextuplicēs | sextuplicia |
Origins
From sex (“six”) and sextus (“sixth”) + -plex (“-fold”), from plicō (“to fold”).