LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

sextuplex

sextuplex (genitive sextuplicis, adverb sextupliciter)
Classical[ˈsɛk.stʊ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈsɛk.stu.pleks]

Meaning

  1. Medieval LatinNew Latinone terminationsixfold, possessing six parts

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesextuplexsextuplexsextuplex
genitivesextuplicissextuplicissextuplicis
dativesextuplicīsextuplicīsextuplicī
accusativesextuplicemsextuplicemsextuplex
ablativesextuplicī
sextuplice
sextuplicī
sextuplice
sextuplicī
sextuplice
vocativesextuplexsextuplexsextuplex
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesextuplicēssextuplicēssextuplicia
genitivesextupliciumsextupliciumsextuplicium
dativesextuplicibussextuplicibussextuplicibus
accusativesextuplicīs
sextuplicēs
sextuplicīs
sextuplicēs
sextuplicia
ablativesextuplicibussextuplicibussextuplicibus
vocativesextuplicēssextuplicēssextuplicia

Origins

From sex (“six”) and sextus (“sixth”) + -plex (“-fold”), from plicō (“to fold”).

Quick answers

What does sextuplex mean in Latin?
sextuplex, a adjective, means “sixfold, possessing six parts”.
How do you pronounce sextuplex?
In classical Latin, [ˈsɛk.stʊ.pɫɛks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɛk.stu.pleks].