LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

serbocroaticus

serbocroaticus (feminine serbocroatica, neuter serbocroaticum)
Classical[sɛr.bɔ.kroˈa.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[ser.bo.kroˈaː.ti.kus]

Meaning

  1. adjectiveSerbo-Croatian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeserbocroaticusserbocroaticaserbocroaticum
genitiveserbocroaticīserbocroaticaeserbocroaticī
dativeserbocroaticōserbocroaticaeserbocroaticō
accusativeserbocroaticumserbocroaticamserbocroaticum
ablativeserbocroaticōserbocroaticāserbocroaticō
vocativeserbocroaticeserbocroaticaserbocroaticum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeserbocroaticīserbocroaticaeserbocroatica
genitiveserbocroaticōrumserbocroaticārumserbocroaticōrum
dativeserbocroaticīsserbocroaticīsserbocroaticīs
accusativeserbocroaticōsserbocroaticāsserbocroatica
ablativeserbocroaticīsserbocroaticīsserbocroaticīs
vocativeserbocroaticīserbocroaticaeserbocroatica

Quick answers

What does serbocroaticus mean in Latin?
serbocroaticus, a adjective, means “Serbo-Croatian”.
How do you pronounce serbocroaticus?
In classical Latin, [sɛr.bɔ.kroˈa.tɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ser.bo.kroˈaː.ti.kus].