adjectivefirst/second-declension adjective
sepultūrārius
sepultūrārius (feminine sepultūrāria, neuter sepultūrārium)
Classical[sɛ.pʊɫ.tuːˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[se.pul.tuˈraː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or relating to a burial or funeral; funereal.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sepultūrārius | sepultūrāria | sepultūrārium |
| genitive | sepultūrāriī | sepultūrāriae | sepultūrāriī |
| dative | sepultūrāriō | sepultūrāriae | sepultūrāriō |
| accusative | sepultūrārium | sepultūrāriam | sepultūrārium |
| ablative | sepultūrāriō | sepultūrāriā | sepultūrāriō |
| vocative | sepultūrārie | sepultūrāria | sepultūrārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sepultūrāriī | sepultūrāriae | sepultūrāria |
| genitive | sepultūrāriōrum | sepultūrāriārum | sepultūrāriōrum |
| dative | sepultūrāriīs | sepultūrāriīs | sepultūrāriīs |
| accusative | sepultūrāriōs | sepultūrāriās | sepultūrāria |
| ablative | sepultūrāriīs | sepultūrāriīs | sepultūrāriīs |
| vocative | sepultūrāriī | sepultūrāriae | sepultūrāria |
sĕpultūrārĭus, a, um, adj. sepultura,
I. of or belonging to burial, funereal: fines, Auct. Limit. p. 296 Goes.
Origins
Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin sepultūra Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin sepultūrārius From sepultūra (“burial, interment”) + -ārius.
Descendants
- Portuguesesepultureiro