noun · neutersecond declension
septuennium
septuennium n (genitive septuenniī or septuennī)
Classical[sɛp.tuˈɛn.ni.ũː]Ecclesiastical[sep.tuˈɛn.ni.um]
Meaning
- neuterobsoletea period of seven years, a septennium or †septenniad
Septuennio quoque usus est, ut priore numero. Sed id non permansit in usu, nec amplius processit in majorem.
c. 2nd century, Sextus Pompeius Festus, De verborum significatione page 153
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | septuennium | septuennia septennia |
| genitive | septuenniī septuennī, septennī, septenniī | septuenniōrum septenniōrum |
| dative | septuenniō septenniō | septuenniīs septenniīs |
| accusative | septuennium | septuennia septennia |
| ablative | septuenniō septenniō | septuenniīs septenniīs |
| vocative | septuennium | septuennia septennia |
septŭennĭum, ii, n. septuennis,
I. a period of seven years, Fest. p. 347 Müll.— Collat. form septennĭum, Prud. ap. Tetrast. 6; Vell. 2, 31, 2 Haase.
Origins
- Proto-Afroasiatic*sṗɣ?
- Proto-Semitic*šabʕ-bor.?
- Proto-Indo-European*septḿ̥
- Proto-Italic*septəm
- Latinseptuennium
Proto-Indo-European *h₂et- Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *h₂etnós Proto-Italic *atnos? Latin annus Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin septuennis Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin septuennium From septuennis (“of seven years; seven years old”) + -ium.
Descendants
- Englishseptennium
In English words that came into English from septuennium
- septenniumseptennium