noun · femininefirst declension
sēpticaemia
sēpticaemia f (genitive sēpticaemiae)
Classical[seːp.tɪˈkae̯.mi.a]Ecclesiastical[sep.tiˈt͡ʃɛː.mi.a]
Meaning
- septicemia
1904, F. J. Poynton & W. V. Shaw, "On the relation of Staphylococcus pyogenes aueus to rheumatic fever", Transactions of the Pathological Society of London, 55: 127-128
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēpticaemia | sēpticaemiae |
| genitive | sēpticaemiae | sēpticaemiārum |
| dative | sēpticaemiae | sēpticaemiīs |
| accusative | sēpticaemiam | sēpticaemiās |
| ablative | sēpticaemiā | sēpticaemiīs |
| vocative | sēpticaemia | sēpticaemiae |
Origins
New Latin, from sēpticus (“putrifying”), from Ancient Greek σηπτικός (sēptikós, “septic”) + αἷμα (haîma, “blood”).
In English words that came into English from sēpticaemia
- septicemiasēpticaemia