adjectivethird-declension two-termination adjective
senīlis
senīlis (neuter senīle, adverb senīliter)
Classical[sɛˈniː.lɪs]Ecclesiastical[seˈniː.lis]
Meaning
- two terminationcharacteristic of or pertaining to old people; aged or elderly; senile
Latīnē defined in Latin in our graded readers
senis propriussenīlis -e — in Metamorphoses I, ch. 15
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | senīlis | senīlis | senīle |
| genitive | senīlis | senīlis | senīlis |
| dative | senīlī | senīlī | senīlī |
| accusative | senīlem | senīlem | senīle |
| ablative | senīlī | senīlī | senīlī |
| vocative | senīlis | senīlis | senīle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | senīlēs | senīlēs | senīlia |
| genitive | senīlium | senīlium | senīlium |
| dative | senīlibus | senīlibus | senīlibus |
| accusative | senīlīs senīlēs | senīlīs senīlēs | senīlia |
| ablative | senīlibus | senīlibus | senīlibus |
| vocative | senīlēs | senīlēs | senīlia |
sĕnīlis, e, adj. senex,
I. of or belonging to old people, aged, senile (freq. and class.):
Tages puerili specie dicitur visus, sed senili fuisse prudentiā, Cic. Div. 2, 23, 50; cf. partes (opp. viriles), Hor. A. P. 176: senile aliquid (opp. adulescentis aliquid), Cic. Sen. 11, 38: corpus, id. Sest. 22, 50: artus, Ov. M. 7, 250: vultus, id. ib. 8, 528: genae, id. ib. 8, 210: guttur, Hor. Epod. 3, 2: ruga, Ov. F. 5, 58: statua incurva, of an old man, Cic. Verr. 2, 2, 35, § 87: anni, Ov. M. 7, 163; 13, 66; and poet.: hiems (as the last, latest season of the year), id. ib. 15, 212: animus, Liv. 10, 22: stultitia, Cic. Sen. 11, 36: auctoritas morum, Quint. 11, 1, 32: artes, Tac. A. 3, 8: adoptio, id. ib. 1, 7 fin.: senile illud facinus, that wicked old woman, App. M. 4, p. 148, 9.—* Adv.: sĕnīlĭter, after the manner of an old person: tremere, Quint. 1, 11, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
senīlis e, adj.
senex, of an old man, of old people, of old age, aged, senile : prudentia: ne forte seniles Mandentur iuveni partes, H.: corpus: anima, O.: guttur, H.: Stesichori statua, of an old man : adoptio, by an old man , Ta.: stultitia: hiemps, O.
Origins
Proto-Indo-European *sénosder. Proto-Italic *senos Proto-Italic *seneks Latin senex Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin -īlis Latin senīlis From senex (“old”) + -īlis.
Descendants
- Catalansenil
- Italiansenile
- Frenchsénilefrom Old French senile
- Englishsenilefrom Old French senile
- Portuguesesenil
- Romaniansenil
- Spanishsenil
- Indonesiansenilis
In English words that came into English from senīlis
- senilesenīlis
- senilicidesenīlis