adjectivefirst/second-declension adjective
sēmivīvus
sēmivīvus (feminine sēmivīva, neuter sēmivīvum)
Classical[seː.mɪˈwiː.wʊs]Ecclesiastical[se.miˈviː.vus]
Meaning
- adjectivehalf-alive (almost dead)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēmivīvus | sēmivīva | sēmivīvum |
| genitive | sēmivīvī | sēmivīvae | sēmivīvī |
| dative | sēmivīvō | sēmivīvae | sēmivīvō |
| accusative | sēmivīvum | sēmivīvam | sēmivīvum |
| ablative | sēmivīvō | sēmivīvā | sēmivīvō |
| vocative | sēmivīve | sēmivīva | sēmivīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēmivīvī | sēmivīvae | sēmivīva |
| genitive | sēmivīvōrum | sēmivīvārum | sēmivīvōrum |
| dative | sēmivīvīs | sēmivīvīs | sēmivīvīs |
| accusative | sēmivīvōs | sēmivīvās | sēmivīva |
| ablative | sēmivīvīs | sēmivīvīs | sēmivīvīs |
| vocative | sēmivīvī | sēmivīvae | sēmivīva |
sēmĭ-vīvus, a, um, adj.,
I. half-alive, half-dead, almost dead (class.; syn. semianimis).
I. Lit.:
ibi hominem fumo excruciatum, semivivum reliquit, Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45: Bibulum semivivum reliquerunt, id. Att. 7, 2, 8; id. Pis. 14, 31; Sen. Brev. Vit. 13; Nep. Eum. 4, 4; Vulg. Luc. 10, 30.—II. Trop.:
cum erat reclamatum semivivis mercenariorum vocibus, with half-expiring words, Cic. Sest. 59, 126.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sēmi-vīvus adj.,
half-alive, half-dead, almost dead: hominem semivivum reliquit: abiecti hominis et semivivi furor.—Fig.: mercenariorum voces, half-expiring words.
Origins
- Proto-Indo-European*sem-
- Proto-Indo-European*sēmi
- Latinsēmivīvus
Proto-Indo-European *gʷeyh₃- Proto-Indo-European *-wós Proto-Indo-European *gʷih₃wós Proto-Italic *gʷīwos Latin vivus Latin sēmivīvus From semi- + vivus.