LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sēmicremātus

sēmicremātus (feminine sēmicremāta, neuter sēmicremātum)
Classical[seː.mɪ.krɛˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[se.mi.kreˈmaː.tus]

Meaning

  1. adjectivehalf-burned

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmicremātussēmicremātasēmicremātum
genitivesēmicremātīsēmicremātaesēmicremātī
dativesēmicremātōsēmicremātaesēmicremātō
accusativesēmicremātumsēmicremātamsēmicremātum
ablativesēmicremātōsēmicremātāsēmicremātō
vocativesēmicremātesēmicremātasēmicremātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmicremātīsēmicremātaesēmicremāta
genitivesēmicremātōrumsēmicremātārumsēmicremātōrum
dativesēmicremātīssēmicremātīssēmicremātīs
accusativesēmicremātōssēmicremātāssēmicremāta
ablativesēmicremātīssēmicremātīssēmicremātīs
vocativesēmicremātīsēmicremātaesēmicremāta

sēmĭ-crĕmātus, a, um, adj. cremo,
I. half-burned: membra, Ov. Ib. 636: tura, Mart. 11, 54, 2; cf. semicremus.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sem-
  2. Proto-Indo-European*sēmi
  3. Latinsēmicremātus

Latin cremātus Latin sēmicremātus From sēmi- (“half, semi-”) + cremātus (“burned”).

Quick answers

What does sēmicremātus mean in Latin?
sēmicremātus, a adjective, means “half-burned”.
How do you pronounce sēmicremātus?
In classical Latin, [seː.mɪ.krɛˈmaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [se.mi.kreˈmaː.tus].
Where does sēmicremātus come from?
Proto-Indo-European *sem- → Proto-Indo-European *sēmi → Latin sēmicremātus.