LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

sēmibrevis

sēmibrevis f (genitive sēmibrevis)

Meaning

  1. Medieval LatinNew Latinsemibreve
    Sed nonnulli novellae scholae discipuli, dum temporibus mensurandis invigilant, novis notis intendunt fingere suas quam antiquas cantare malunt; in semibreves et minimas ecclesiastica cantantur, notulis percutiuntur.1324, Pope John XXII, Docta Sanctorum Patrum:

Declension

declension
formsingularplural
nominativesēmibrevissēmibrevēs
genitivesēmibrevissēmibrevium
dativesēmibrevīsēmibrevibus
accusativesēmibrevemsēmibrevēs
sēmibrevīs
ablativesēmibrevesēmibrevibus
vocativesēmibrevissēmibrevēs

Origins

  1. Proto-Indo-European*sem-
  2. Proto-Indo-European*sēmi
  3. Latinsēmibrevis

Proto-Indo-European *mreǵʰ- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin sēmibrevis From semi- + brevis.

Quick answers

What does sēmibrevis mean in Latin?
sēmibrevis, a noun, means “semibreve”.
What is the genitive of sēmibrevis?
The genitive singular is sēmibrevis. sēmibrevis is feminine, third declension.
Where does sēmibrevis come from?
Proto-Indo-European *sem- → Proto-Indo-European *sēmi → Latin sēmibrevis.