noun · femininethird declension
sēmibrevis
sēmibrevis f (genitive sēmibrevis)
Meaning
- Medieval LatinNew Latinsemibreve
Sed nonnulli novellae scholae discipuli, dum temporibus mensurandis invigilant, novis notis intendunt fingere suas quam antiquas cantare malunt; in semibreves et minimas ecclesiastica cantantur, notulis percutiuntur.
1324, Pope John XXII, Docta Sanctorum Patrum:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēmibrevis | sēmibrevēs |
| genitive | sēmibrevis | sēmibrevium |
| dative | sēmibrevī | sēmibrevibus |
| accusative | sēmibrevem | sēmibrevēs sēmibrevīs |
| ablative | sēmibreve | sēmibrevibus |
| vocative | sēmibrevis | sēmibrevēs |
Origins
- Proto-Indo-European*sem-
- Proto-Indo-European*sēmi
- Latinsēmibrevis
Proto-Indo-European *mreǵʰ- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin sēmibrevis From semi- + brevis.