LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sēmibarbarus

sēmibarbarus (feminine sēmibarbara, neuter sēmibarbarum)
Classical[seː.mɪˈbar.ba.rʊs]Ecclesiastical[se.miˈbar.ba.rus]

Meaning

  1. adjectivesemibarbaric

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmibarbarussēmibarbarasēmibarbarum
genitivesēmibarbarīsēmibarbaraesēmibarbarī
dativesēmibarbarōsēmibarbaraesēmibarbarō
accusativesēmibarbarumsēmibarbaramsēmibarbarum
ablativesēmibarbarōsēmibarbarāsēmibarbarō
vocativesēmibarbaresēmibarbarasēmibarbarum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmibarbarīsēmibarbaraesēmibarbara
genitivesēmibarbarōrumsēmibarbarārumsēmibarbarōrum
dativesēmibarbarīssēmibarbarīssēmibarbarīs
accusativesēmibarbarōssēmibarbarāssēmibarbara
ablativesēmibarbarīssēmibarbarīssēmibarbarīs
vocativesēmibarbarīsēmibarbaraesēmibarbara

sēmĭ-barbărus, a, um, adj.,
I. semibarbarous (post-Aug.): Galli, Suet. Caes. 76: homo, Capitol. Max. 2: urbs Leptis, Hier. adv. Jovin. 1, 48.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sem-
  2. Proto-Indo-European*sēmi
  3. Latinsēmibarbarus

Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros)bor. Latin barbarus Latin sēmibarbarus From semi- + barbarus.

Quick answers

What does sēmibarbarus mean in Latin?
sēmibarbarus, a adjective, means “semibarbaric”.
How do you pronounce sēmibarbarus?
In classical Latin, [seː.mɪˈbar.ba.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [se.miˈbar.ba.rus].
Where does sēmibarbarus come from?
Proto-Indo-European *sem- → Proto-Indo-European *sēmi → Latin sēmibarbarus.