proper noun · masculinefirst declension
Sedecīās
Sedecīās m sg (genitive Sedecīae)
Classical[sɛ.dɛˈkiː.aːs]Ecclesiastical[se.deˈt͡ʃiː.as]
Meaning
- Zedekiah
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sedecīās | — |
| genitive | Sedecīae | — |
| dative | Sedecīae | — |
| accusative | Sedecīān | — |
| ablative | Sedecīā | — |
| vocative | Sedecīā | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σεδεκίᾱς (Sedekíās), derived from Biblical Hebrew צִדְקִיָּהוּ (Ṣīḏqīyyāhū).