noun · masculinefourth declension
sēcrētāriātus
sēcrētāriātus m (genitive sēcrētāriātūs)
Classical[seː.kreː.taː.riˈaː.tʊs]Ecclesiastical[se.kre.ta.riˈaː.tus]
Meaning
- Medieval Latinsecretariat, office of a secretary
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēcrētāriātus | sēcrētāriātūs |
| genitive | sēcrētāriātūs | sēcrētāriātuum |
| dative | sēcrētāriātuī | sēcrētāriātibus |
| accusative | sēcrētāriātum | sēcrētāriātūs |
| ablative | sēcrētāriātū | sēcrētāriātibus |
| vocative | sēcrētāriātus | sēcrētāriātūs |
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin sēcrētāriātus From sēcrētārius + -ātus.
Descendants
- Englishsecretariat
- Frenchsecretariat
- Romaniansecretariatfrom French secretariat
- GermanSekretariat
- Portuguesesecretariado
- Spanishsecretariado