LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

scrūpeus

scrūpeus (feminine scrūpea, neuter scrūpeum)
Classical[ˈskruː.pe.ʊs]Ecclesiastical[ˈskruː.pe.us]

Meaning

  1. adjectiverugged and rough with sharp, jagged rocks
  2. adjectivefigurativelyhard, severe

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativescrūpeusscrūpeascrūpeum
genitivescrūpeīscrūpeaescrūpeī
dativescrūpeōscrūpeaescrūpeō
accusativescrūpeumscrūpeamscrūpeum
ablativescrūpeōscrūpeāscrūpeō
vocativescrūpeescrūpeascrūpeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativescrūpeīscrūpeaescrūpea
genitivescrūpeōrumscrūpeārumscrūpeōrum
dativescrūpeīsscrūpeīsscrūpeīs
accusativescrūpeōsscrūpeāsscrūpea
ablativescrūpeīsscrūpeīsscrūpeīs
vocativescrūpeīscrūpeaescrūpea

scrūpĕus, a, um, adj. scrupus.
I. Lit., consisting of pointed or sharp stones; sharp, rough, steep, rugged (poet. and rare): saxum, Enn. ap. Fest. s. v. scrupi, p. 333 Müll. (Trag. v. 139 Vahl.): spelunca, Verg. A. 6, 238: vada (undae), Sen. Agam. 556; cf. ora (Ismeni), Stat. Th. 9, 411: rupes, Ambros. Ep. 6, 13.—
II. Trop., hard, severe: ille (Achilles) scrupeā scholā eruditus, Tert. Pall. 4: difficultas, Aus. Idyll. 12 praef.—Subst.: scrūpĕa, ae, f., difficulty: reicis abs te religionem: scrupeam imponas tibi? Att. ap. Varr. L. L. 7, § 65 M. (Trag. Rel. v. 431 Rib.).

Origins

Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin scrūpeus From scrūpus (“rough or sharp stone”) + -eus.

Quick answers

What does scrūpeus mean in Latin?
scrūpeus, a adjective, means “rugged and rough with sharp, jagged rocks; hard, severe”.
How do you pronounce scrūpeus?
In classical Latin, [ˈskruː.pe.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskruː.pe.us].