noun · neutersecond declension
scrautum
scrautum n (genitive scrautī)
Classical[ˈskrau̯.tũː]Ecclesiastical[ˈskraːu̯.tum]
Meaning
- neutera quiver made of hide
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | scrautum | scrauta |
| genitive | scrautī | scrautōrum |
| dative | scrautō | scrautīs |
| accusative | scrautum | scrauta |
| ablative | scrautō | scrautīs |
| vocative | scrautum | scrauta |
Origins
According to De Vaan, possibly a hypercorrection of scrōtum.