LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinethird declension

Scorylō

Scorylō m sg (genitive Scorylōnis)
Classical[ˈskɔ.ry.ɫoː]Ecclesiastical[ˈskɔː.ri.lo]

Meaning

  1. a male given name from Dacian
  2. the father of the last Dacian king, Decebalus
    Scorylo, dux Dacorum, cum sciret dissociatum armis civilibus populum Romanum neque tamen sibi temptandum arbitraretur, quia externo bello posset concordia inter cives coalescere, duos canes in conspectu popularium commisit iisque acerrime inter ipsos pugnantibus lupum ostendit,quem protinus canes omissa inter se ira aggressi sunt: quo exemplo prohibuit barbaros ab impetu Romanis profuturo.c. 84 CE – 96 CE, Sextus Julius Frontinus, Strategemata 1.10.4.1

Declension

declension
formsingularplural
nominativeScorylō—
genitiveScorylōnis—
dativeScorylōnī—
accusativeScorylōnem—
ablativeScorylōne—
vocativeScorylō—

Origins

Borrowed from Dacian *Skorilo.

Quick answers

What does Scorylō mean in Latin?
Scorylō, a proper noun, means “a male given name from Dacian”.
What is the genitive of Scorylō?
The genitive singular is Scorylōnis. Scorylō is masculine, third declension.
How do you pronounce Scorylō?
In classical Latin, [ˈskɔ.ry.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskɔː.ri.lo].