verbfirst conjugation
scirpō
scirpō (present infinitive scirpāre, perfect active scirpāvī, supine scirpātum)
Classical[ˈskɪr.poː]Ecclesiastical[ˈʃir.po]
Meaning
- to fasten or bind together with reed
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | scirpō | scirpābam | scirpābō | scirpāvī | scirpāveram | scirpāverō |
| 2nd sg. | scirpās | scirpābās | scirpābis | scirpāvistī | scirpāverās | scirpāveris |
| 3rd sg. | scirpat | scirpābat | scirpābit | scirpāvit | scirpāverat | scirpāverit |
| 1st pl. | scirpāmus | scirpābāmus | scirpābimus | scirpāvimus | scirpāverāmus | scirpāverimus |
| 2nd pl. | scirpātis | scirpābātis | scirpābitis | scirpāvistis | scirpāverātis | scirpāveritis |
| 3rd pl. | scirpant | scirpābant | scirpābunt | scirpāvērunt scirpāvēre | scirpāverant | scirpāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | scirpem | scirpārem | scirpāverim | scirpāvissem |
| 2nd sg. | scirpēs | scirpārēs | scirpāverīs | scirpāvissēs |
| 3rd sg. | scirpet | scirpāret | scirpāverit | scirpāvisset |
| 1st pl. | scirpēmus | scirpārēmus | scirpāverīmus | scirpāvissēmus |
| 2nd pl. | scirpētis | scirpārētis | scirpāverītis | scirpāvissētis |
| 3rd pl. | scirpent | scirpārent | scirpāverint | scirpāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | scirpor | scirpābar | scirpābor |
| 2nd sg. | scirpāris scirpāre | scirpābāris scirpābāre | scirpāberis scirpābere |
| 3rd sg. | scirpātur | scirpābātur | scirpābitur |
| 1st pl. | scirpāmur | scirpābāmur | scirpābimur |
| 2nd pl. | scirpāminī | scirpābāminī | scirpābiminī |
| 3rd pl. | scirpantur | scirpābantur | scirpābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | scirper | scirpārer |
| 2nd sg. | scirpēris scirpēre | scirpārēris scirpārēre |
| 3rd sg. | scirpētur | scirpārētur |
| 1st pl. | scirpēmur | scirpārēmur |
| 2nd pl. | scirpēminī | scirpārēminī |
| 3rd pl. | scirpentur | scirpārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | scirpā | scirpāre |
| pres. 2nd pl. | scirpāte | scirpāminī |
| fut. 2nd sg. | scirpātō | scirpātor |
| fut. 3rd sg. | scirpātō | scirpātor |
| fut. 2nd pl. | scirpātōte | — |
| fut. 3rd pl. | scirpantō | scirpantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | scirpāre | scirpārī |
| perfect infinitive | scirpāvisse | scirpātum esse |
| future infinitive | scirpātūrum esse | scirpātum īrī |
| present participle | scirpāns | — |
| perfect participle | — | scirpātus |
| future participle | scirpātūrus | scirpandus |
gerundscirpandī, scirpandō, scirpandumsupinescirpātum, scirpātū
scirpo (sirpo), no
I. perf., ātum, 1, v. a. id., to plait of rushes, Varr. L. L. 5, § 137 sq.; id. ap. Non. 83, 24.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin scirpō From scirpus + -ō.