adjectivefirst/second-declension adjective
scirpeus
scirpeus (feminine scirpea, neuter scirpeum)
Classical[ˈskɪr.pe.ʊs]Ecclesiastical[ˈʃir.pe.us]
Meaning
- adjectivepertaining to rushes (plant)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scirpeus | scirpea | scirpeum |
| genitive | scirpeī | scirpeae | scirpeī |
| dative | scirpeō | scirpeae | scirpeō |
| accusative | scirpeum | scirpeam | scirpeum |
| ablative | scirpeō | scirpeā | scirpeō |
| vocative | scirpee | scirpea | scirpeum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scirpeī | scirpeae | scirpea |
| genitive | scirpeōrum | scirpeārum | scirpeōrum |
| dative | scirpeīs | scirpeīs | scirpeīs |
| accusative | scirpeōs | scirpeās | scirpea |
| ablative | scirpeīs | scirpeīs | scirpeīs |
| vocative | scirpeī | scirpeae | scirpea |
scirpĕus (sirp-), a, um scirpus.
I. Adj., of rushes, rush-:
ratis, Plaut. Aul. 4, 1, 9: clava, Nov. ap. Fest. s. v. scirpus, p. 330 Müll.: simulacra, i. e. images of men made of rushes, which were thrown into the Tiber annually, Ov. F. 5, 622 (v. Argei); also imago, id. ib. 5, 659: fila, a rush-wick of wax tapers, Prud. Cath. 5, 15: fiscella, Vulg. Exod. 2, 3.—II. Subst.: scirpĕa (sirp-), ae, f., a basket-work of rushes to form the body of a wagon (generally used for carrying manure), Varr. L. L. 5, § 139 Müll.; Cato, R. R. 10, 2; 11, 4; Varr. R. R. 1, 23, 5; Ov. F. 6, 680; Just. 43, 4, 6; Arn. 2, n. 38.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
scirpeus (sirp-) adj.
scirpus, of rushes : simulacra, men of straw , O.: imago, O.
Origins
From scirpus (“rush”) + -eus.
Descendants
- Italianscirpeo