LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinefirst declension

Scīpiadās

Scīpiadās m (genitive Scīpiadae)
Classical[skiːˈpi.a.daːs]Ecclesiastical[ʃiˈpiː.a.das]

Meaning

  1. poetica member of the Scipio family, usually referring to Scipio Africanus and his close relatives
    Scipiadas duros bello et te, maxime Caesar, qui nunc extremis Asiae iam uictor in oris imbellem auertis Romanis arcibus Indum.70 BCE – 19 BCE, Vergilius, Georgics 2.170
    Scipiadas, belli fulmen, Carthaginis horror, ossa dedit terrae proinde ac famul infimus esset.c. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, De Rerum Natura 3.1034

Declension

declension
formsingularplural
nominativeScīpiadāsScīpiadae
genitiveScīpiadaeScīpiadārum
dativeScīpiadaeScīpiadīs
accusativeScīpiadam
Scīpiadān
Scīpiadās
ablativeScīpiadāScīpiadīs
vocativeScīpiadāScīpiadae

Origins

Borrowed from Doric Greek Σκιπιάδᾱς (Skipiádās), derived from Ancient Greek Σκιπίων (Skipíōn), itself a borrowing from Latin Scīpiō.

Quick answers

What does Scīpiadās mean in Latin?
Scīpiadās, a proper noun, means “a member of the Scipio family, usually referring to Scipio Africanus and his close relatives”.
What is the genitive of Scīpiadās?
The genitive singular is Scīpiadae. Scīpiadās is masculine, first declension.
How do you pronounce Scīpiadās?
In classical Latin, [skiːˈpi.a.daːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ʃiˈpiː.a.das].