noun · femininethird declension
scintillātiō
scintillātiō f (genitive scintillātiōnis)
Classical[skɪn.tɪlˈlaː.ti.oː]Ecclesiastical[ʃin.tilˈlat.t͡si.o]
Meaning
- sparkling
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | scintillātiō | scintillātiōnēs |
| genitive | scintillātiōnis | scintillātiōnum |
| dative | scintillātiōnī | scintillātiōnibus |
| accusative | scintillātiōnem | scintillātiōnēs |
| ablative | scintillātiōne | scintillātiōnibus |
| vocative | scintillātiō | scintillātiōnēs |
scintillātĭo, ōnis, f. scintillo,
I. a sparkling:
oculorum, as a disease, Plin. 20, 9, 33, § 80.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin scintillātiō From scintillō + -tiō.
Descendants
- Russianсцинтилляция