verbfourth conjugation, no passive, no supine stem
scaturriō
scaturriō (present infinitive scaturrīre, perfect active scaturrīvī)
Classical[skaˈtʊr.ri.oː]Ecclesiastical[skaˈtur.ri.o]
Meaning
- to stream, flow or gush out
Conjugation conjugation 4 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | scaturriō | scaturriēbam | scaturriam | scaturrīvī | scaturrīveram | scaturrīverō |
| 2nd sg. | scaturrīs | scaturriēbās | scaturriēs | scaturrīvistī | scaturrīverās | scaturrīveris |
| 3rd sg. | scaturrit | scaturriēbat | scaturriet | scaturrīvit | scaturrīverat | scaturrīverit |
| 1st pl. | scaturrīmus | scaturriēbāmus | scaturriēmus | scaturrīvimus | scaturrīverāmus | scaturrīverimus |
| 2nd pl. | scaturrītis | scaturriēbātis | scaturriētis | scaturrīvistis | scaturrīverātis | scaturrīveritis |
| 3rd pl. | scaturriunt | scaturriēbant | scaturrient | scaturrīvērunt scaturrīvēre | scaturrīverant | scaturrīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | scaturriam | scaturrīrem | scaturrīverim | scaturrīvissem |
| 2nd sg. | scaturriās | scaturrīrēs | scaturrīverīs | scaturrīvissēs |
| 3rd sg. | scaturriat | scaturrīret | scaturrīverit | scaturrīvisset |
| 1st pl. | scaturriāmus | scaturrīrēmus | scaturrīverīmus | scaturrīvissēmus |
| 2nd pl. | scaturriātis | scaturrīrētis | scaturrīverītis | scaturrīvissētis |
| 3rd pl. | scaturriant | scaturrīrent | scaturrīverint | scaturrīvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | scaturrī | — |
| pres. 2nd pl. | scaturrīte | — |
| fut. 2nd sg. | scaturrītō | — |
| fut. 3rd sg. | scaturrītō | — |
| fut. 2nd pl. | scaturrītōte | — |
| fut. 3rd pl. | scaturriuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | scaturrīre | — |
| perfect infinitive | scaturrīvisse | — |
| present participle | scaturriēns | — |
gerundscaturriendī, scaturriendō, scaturriendum
Origins
From scateō (“to bubble or flow forth; to abound”) + -urriō.
Descendants
- Italianscaturire