proper noun · masculinefirst declension
Saxula
Saxula m sg (genitive Saxulae)
Classical[ˈsak.sʊ.ɫa]Ecclesiastical[ˈsak.su.la]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularGaius Cluvius Saxula, a Roman praetor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Saxula | — |
| genitive | Saxulae | — |
| dative | Saxulae | — |
| accusative | Saxulam | — |
| ablative | Saxulā | — |
| vocative | Saxula | — |
Origins
From saxum (“stone”).