saturō
Meaning
- to fill to repletion, sate, satisfy
Quī operātur terram suam saturābitur pānibus quī autem sectātur ōtium stultissimus est. He that tilleth his land shall be satisfied with bread: but he that pursueth idleness is very foolish. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)
c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.12.11
Latīnē defined in Latin in our graded readers
satis cibī dō, expleōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Satis · Affatim · Abunde
1. Satis (from ἄση) denotes, like ἱκανῶς, a sufficient measure, without any accessory reference; whereas affatim and abunde with the accessory notion of rather too much than too little; abunde, like ἅλις, with an objective and absolute reference; whereas affatim, like ἀφθόνως, in a subjective and relative sense. A person may have worked affatim, according to his own opinion, and yet not satis. Cic. Att. ii. 16. Puto enim me Dicæarcho affatim satis fecisse. And, xvi. 1. Satis est et affatim prorsus. Liv. iv. 22. Frumentum non necessitati satis, sed copiæ quoque abunde ex ante confecto sufficiebat. 2. Satiare denotes satisfying, as the appeasing of a want generally, of hunger, of a longing, etc.; whereas saturare, as the appeasing of an unnatural craving, of an over-eager longing, or a voracious hunger, of hatred, of the thirst for blood. (i. 109.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | saturō | saturābam | saturābō | saturāvī | saturāveram | saturāverō saturārō |
| 2nd sg. | saturās | saturābās | saturābis | saturāvistī saturāstī | saturāverās saturārās | saturāveris |
| 3rd sg. | saturat | saturābat | saturābit | saturāvit | saturāverat saturārat | saturāverit saturārit |
| 1st pl. | saturāmus | saturābāmus | saturābimus | saturāvimus | saturāverāmus | saturāverimus saturārimus |
| 2nd pl. | saturātis | saturābātis | saturābitis | saturāvistis saturāstis | saturāverātis saturārātis | saturāveritis saturāritis |
| 3rd pl. | saturant | saturābant | saturābunt | saturāvērunt saturāvēre, saturārunt | saturāverant saturārant | saturāverint saturārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | saturem | saturārem | saturāverim saturārim | saturāvissem saturāssem |
| 2nd sg. | saturēs | saturārēs | saturāverīs | saturāvissēs saturāssēs |
| 3rd sg. | saturet | saturāret | saturāverit saturārit | saturāvisset saturāsset |
| 1st pl. | saturēmus | saturārēmus | saturāverīmus saturārīmus | saturāvissēmus saturāssēmus |
| 2nd pl. | saturētis | saturārētis | saturāverītis saturārītis | saturāvissētis saturāssētis |
| 3rd pl. | saturent | saturārent | saturāverint saturārint | saturāvissent saturāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | saturor | saturābar | saturābor |
| 2nd sg. | saturāris saturāre | saturābāris saturābāre | saturāberis saturābere |
| 3rd sg. | saturātur | saturābātur | saturābitur |
| 1st pl. | saturāmur | saturābāmur | saturābimur |
| 2nd pl. | saturāminī | saturābāminī | saturābiminī |
| 3rd pl. | saturantur | saturābantur | saturābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | saturer | saturārer |
| 2nd sg. | saturēris saturēre | saturārēris saturārēre |
| 3rd sg. | saturētur | saturārētur |
| 1st pl. | saturēmur | saturārēmur |
| 2nd pl. | saturēminī | saturārēminī |
| 3rd pl. | saturentur | saturārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | saturā | saturāre |
| pres. 2nd pl. | saturāte | saturāminī |
| fut. 2nd sg. | saturātō | saturātor |
| fut. 3rd sg. | saturātō | saturātor |
| fut. 2nd pl. | saturātōte | — |
| fut. 3rd pl. | saturantō | saturantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | saturāre | saturārī |
| perfect infinitive | saturāvisse saturāsse | saturātum esse |
| future infinitive | saturātūrum esse | saturātum īrī |
| present participle | saturāns | — |
| perfect participle | — | saturātus saturāta, saturātā, saturātae, saturātam, saturātārum, saturātās, saturātī, saturātōrum, saturātōs |
| future participle | saturātūrus saturātūra, saturātūrā, saturātūrae, saturātūram, saturātūrārum, saturātūrās, saturātūre, saturātūrī, saturātūrīs, saturātūrō, saturātūrōrum, saturātūrōs, saturātūrum | saturandus saturanda, saturandā, saturandae, saturandam, saturandārum, saturandās, saturande, saturandīs, saturandōrum, saturandōs |
animalia duce naturā mammas appetunt earumque ubertate saturantur, Cic. N. D. 2, 51, 128: armenta, Verg. A. 8, 213: nec cytiso saturantur apes, id. E. 10, 30: caede leones, Ov. M. 10, 541; id. Am. 2, 16, 25: testudines, Plin. 9, 10, 12, § 36: saturabat glebula talis Patrem ipsum, Juv. 14, 166: famem, i. e. to satisfy, appease, Claud. Phoen. 13; Vulg. Deut. 14, 29 et saep. —nec saturare fimo pingui pudeat sola, Verg. G. 1, 80: novalia stercore, Col. 2, 9, 15: betam multo stercore, Pall. Febr. 24, 10: jejunia terrae fimo, Col. poët. 10, 82: culta aquis, i. e. to water, irrigate, Mart. 8, 28, 4; cf.: pallam Tyrio murice, to saturate, to dye or color richly, Ov. M. 11, 166; Mart. 8, 48, 5; Claud. in Ruf. 1, 208: capillum multo amomo, to anoint, Stat. S. 3, 4, 82: tabulas pice, to smear, cover, Vitr. 10, 11 fin.; cf.: aditus murium querno cinere, Pall. 1, 35, 11: horrea, to fill, stuff, Lucil. Aetn. 266.—mens erecta saturataque bonarum cogitationum epulis, Cic. Div. 1, 29, 61: homines saturati honoribus, id. Planc. 8, 20: ex eorum agris atque urbibus expleti atque saturati cum hoc cumulo quaestus decederent, Cic. Verr. 2, 3, 42, § 100: saturavi perfidiam et scelus proditorum, id. Dom. 17, 44; Cat. 64, 220: saturavit se sanguine civium, Cic. Phil. 2, 24, 59: crudelitatem, to satisfy, sate, id. Vatin. 3, 6.—In a Gr. construction: Juno necdum antiquum saturata dolorem, not yet satisfied or assuaged, Verg. A. 5, 608.—* color saturatior, Plin. 21, 8, 22, § 46.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *seh₂-der. Latin satur Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin saturō From satur (“full, sated”) + -ō (verb-forming suffix).
- Catalansaturar
- Englishsaturate
- Frenchsaturer
- Italiansaturare
- Portuguesesaturar
- Romaniansătura
- Romaniansăturare
- Romaniansatura
- Spanishsaturar
- Aromaniansatur, sãturari
In English words that came into English from saturō
- saturatesaturātus
- saturationsaturatio
- saturablesaturabilis
- insaturableīnsaturābilis