LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

sarciō

sarciō (present infinitive sarcīre, perfect active sarsī, supine sartum)
Classical[ˈsar.ki.oː]Ecclesiastical[ˈsar.t͡ʃi.o]
sartus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to patch, botch, mend, repair, restore
    centones, cuculiones familiam oportuisse sibi sarcire1934 translation by W. D. Hooper and Harrison Boyd Ash the hands ought to have mended their smocks and hoods234 BCE – 149 BCE, Marcus Porcius Cato, De agri cultura Res Rustica.2.4
  2. to make amends, recompense
    sed idem sarciam; te enim semper sic colam et tuebor ut quem diligentissimeBut I shall make amends; I will cultivate our friendship and protect you most diligently62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 136

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sarciōsarciēbamsarciamsarsīsarseramsarserō
2nd sg.sarcīssarciēbāssarciēssarsistīsarserāssarseris
3rd sg.sarcitsarciēbatsarcietsarsitsarseratsarserit
1st pl.sarcīmussarciēbāmussarciēmussarsimussarserāmussarserimus
2nd pl.sarcītissarciēbātissarciētissarsistissarserātissarseritis
3rd pl.sarciuntsarciēbantsarcientsarsērunt
sarsēre
sarserantsarserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sarciamsarcīremsarserimsarsissem
2nd sg.sarciāssarcīrēssarserīssarsissēs
3rd sg.sarciatsarcīretsarseritsarsisset
1st pl.sarciāmussarcīrēmussarserīmussarsissēmus
2nd pl.sarciātissarcīrētissarserītissarsissētis
3rd pl.sarciantsarcīrentsarserintsarsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sarciorsarciēbarsarciar
2nd sg.sarcīris
sarcīre
sarciēbāris
sarciēbāre
sarciēris
sarciēre
3rd sg.sarcītursarciēbātursarciētur
1st pl.sarcīmursarciēbāmursarciēmur
2nd pl.sarcīminīsarciēbāminīsarciēminī
3rd pl.sarciuntursarciēbantursarcientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sarciarsarcīrer
2nd sg.sarciāris
sarciāre
sarcīrēris
sarcīrēre
3rd sg.sarciātursarcīrētur
1st pl.sarciāmursarcīrēmur
2nd pl.sarciāminīsarcīrēminī
3rd pl.sarciantursarcīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sarcīsarcīre
pres. 2nd pl.sarcītesarcīminī
fut. 2nd sg.sarcītōsarcītor
fut. 3rd sg.sarcītōsarcītor
fut. 2nd pl.sarcītōte—
fut. 3rd pl.sarciuntōsarciuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesarcīresarcīrī
perfect infinitivesarsissesartum esse
future infinitivesartūrum essesartum īrī
present participlesarciēns—
perfect participle—sartus
sarta, sartā, sartae, sartam, sartārum, sartās, sarte, sartī, sartīs, sartō, sartōrum, sartōs
future participlesartūrus
sartūra, sartūrā, sartūrae, sartūram, sartūrārum, sartūrās, sartūre, sartūrī, sartūrīs, sartūrō, sartūrōrum, sartūrōs, sartūrum
sarciendus
sarciundus, sarcienda, sarciendā, sarciendae, sarciendam, sarciendārum, sarciendās, sarciende, sarciendīs, sarciendōrum, sarciendōs
gerundsarciendī, sarciendō, sarciendumsupinesartum, sartū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

damnum or detrimentum sarcire (not reparare)
to make good, repair a loss or injury.

sarcĭo, sarsi, sartum, 4, v. a. etym. dub.; cf. Gr. ῥάπτω,
I. to patch, botch, mend, repair, restore, etc.: sarcire est integrum facere, Paul. ex Fest. s. v. sarte, p. 323 Müll. (class.; cf.: renovo, instauro, redintegro).
I. Lit.: funes veteres, centones, cuculiones, Cato, R. R. 2, 3; cf.: in vestimento sartum quod comprehensum, Varr. L. L. 6, § 64 Müll.: corbulas, Cato, R. R. 23, 1; 31, 1: dolia, id. ib. 39, 1 sq.; Plin. 18, 26, 64, § 236: aedes, Plaut. Most. 1, 2, 68; 1, 2, 34: seminaria, Plin. 18, 26, 65, § 243: rupta intestina, id. 28, 14, 58, § 210: perniones rimasque pedum, id. 28, 16, 62, § 221.—Poet.: generis (apum) lapsi ruinas, Verg. G. 4, 249. —Transf.: sartum vulnus, healed, Scrib. Comp. 206.—
II. Trop., to make good, make amends for; to correct, repair: detrimentum in bello acceptum, Caes. B. G. 6, 1; so, acceptum detrimentum, id. B. C. 1, 45; 3, 67: acceptum incommodum virtute, id. ib. 3, 73: damna, Cic. Fam. 1, 9, 5; Liv. 9, 23; Col. 9, 15, 3; cf.: sarcito in XII. Servius Sulpicius ait significare damnum solvito, praestato, Fest. p. 322 Müll.: injuriam, Cic. Phil. 9, 4, 8: tantum studium infamiae sarciendae, Caes. B. C. 3, 74: usuram longi temporis, to restore, Cic. Fam. 3, 1, 1: an male sarta Gratia nequicquam coit et rescinditur? Hor. Ep. 1, 3, 31.—Hence, sartus, a, um, P. a., mended, repaired, put in order, only in the phrase sartus tectus, adj.; or more freq. subst. in the neutr. plur. sarta tecta, buildings in good repair: sarte ponebant pro integre. Ob quam causam opera publica, quae locantur, ut integra praestentur, sarta tecta vocantur, Fest. p. 322 Müll.; cf. Charis. p. 195 fin., and Inscr. Orell. 2488: cum consules aedes sacras locavissent neque potuissent omnia sarta tecta exigere...factum est senatus consultum: quibus de sartis tectis cognitum non esset... Quaesivit quis aedem Castoris sartam tectam deberet tradere... Monumentum quamvis sartum tectum integrumque esset, etc., Cic. Verr. 2, 1, 50, § 130 sq.; so, sarta tecta, id. ib. 2, 1, 40, § 103; 2, 1, 49, § 128 Zumpt N. cr.; 2, 1, 50, § 130; 2, 1, 51, § 136; Liv. 42, 3; Dig. 1, 16, 7; 7, 1, 7; 7, 8, 18; cf.: sarta tecta aedium sacrarum, Cic. Fam. 13, 11, 1; Vulg. 4 Reg. 12, 5; id. 2 Par. 24, 5.—
2. Trop.: sarta tecta tua praecepta usque habui mea modestia, Plaut. Trin. 2, 2, 36: hoc mihi da, ut M'. Curium sartum et tectum, ut aiunt, ab omnique incommodo sincerum integrumque conserves, Cic. Fam. 13, 50, 2.—Hence, adv.: sartē pro integre... Porphyrio ex Verrio et Festo in Auguralibus, inquit, libris ita est: sane sarteque, Charis. p. 195 fin.; 196 init. P.; cf. supra the pass. from Fest.

Origins

  1. Proto-Indo-European*serḱ-
  2. Proto-Indo-European*sr̥ḱyéti
  3. Proto-Italic*sarkiō
  4. Latinsarciō

Inherited from Proto-Italic *sarkiō (alternatively reconstructed as *sarkjō), from Proto-Indo-European *sr̥ḱ-yé-ti, from the root *serḱ- (“to mend, make good”), whence also sarcina (“bag; burden”). Cognate with Ancient Greek ἕρκος (hérkos, “wall, enclosure, defense”), ὅρκος (hórkos), ἑρκάνη (herkánē), ὁρκάνη (horkánē) and Hittite 𒊬𒉌𒅅𒍣 (šar-ni-ik-zi, “to compensate”).

Occitano-Romance
  • Catalansargir
  • Catalansarzir
  • Catalansurgir
  • Occitansarcir
Ibero-Romance
  • Portuguesecerzir
  • Spanishsurcir
  • Spanishzurcir
  • Spanishzarzo
  • Asturianzurdir
  • Asturiansardu
  • Asturianxardu
  • Asturianzardu
  • Galiciansurcir
  • Galicianzurcir
Gallo-Romance
  • Frenchsertirfrom Old French sarcir
  • Franco-Provençalsarcir
Italo-Romance
  • Old Italiansarcire
Gallo-Italic
  • Emiliansarzì
  • Lombardsarzì
  • Piedmontesesarzì
Elsewhere
  • Welshseirchfrom Vulgar Latin *sarcia

Quick answers

What does sarciō mean in Latin?
sarciō, a verb, means “to patch, botch, mend, repair, restore; to make amends, recompense”.
What are the principal parts of sarciō?
sarciō, sarcīre, sarsī, sartum (fourth conjugation).
How do you pronounce sarciō?
In classical Latin, [ˈsar.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsar.t͡ʃi.o].
Where does sarciō come from?
Proto-Indo-European *serḱ- → Proto-Indo-European *sr̥ḱyéti → Proto-Italic *sarkiō → Latin sarciō.