verbfourth conjugation
resarciō
resarciō (present infinitive resarcīre, perfect active resarsī, supine resartum)
Classical[rɛˈsar.ki.oː]Ecclesiastical[reˈs̬ar.t͡ʃi.o]
Meaning
- to patch or mend again
- to repair or restore
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | resarciō | resarciēbam | resarciam | resarsī | resarseram | resarserō |
| 2nd sg. | resarcīs | resarciēbās | resarciēs | resarsistī | resarserās | resarseris |
| 3rd sg. | resarcit | resarciēbat | resarciet | resarsit | resarserat | resarserit |
| 1st pl. | resarcīmus | resarciēbāmus | resarciēmus | resarsimus | resarserāmus | resarserimus |
| 2nd pl. | resarcītis | resarciēbātis | resarciētis | resarsistis | resarserātis | resarseritis |
| 3rd pl. | resarciunt | resarciēbant | resarcient | resarsērunt resarsēre | resarserant | resarserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | resarciam | resarcīrem | resarserim | resarsissem |
| 2nd sg. | resarciās | resarcīrēs | resarserīs | resarsissēs |
| 3rd sg. | resarciat | resarcīret | resarserit | resarsisset |
| 1st pl. | resarciāmus | resarcīrēmus | resarserīmus | resarsissēmus |
| 2nd pl. | resarciātis | resarcīrētis | resarserītis | resarsissētis |
| 3rd pl. | resarciant | resarcīrent | resarserint | resarsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | resarcior | resarciēbar | resarciar |
| 2nd sg. | resarcīris resarcīre | resarciēbāris resarciēbāre | resarciēris resarciēre |
| 3rd sg. | resarcītur | resarciēbātur | resarciētur |
| 1st pl. | resarcīmur | resarciēbāmur | resarciēmur |
| 2nd pl. | resarcīminī | resarciēbāminī | resarciēminī |
| 3rd pl. | resarciuntur | resarciēbantur | resarcientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | resarciar | resarcīrer |
| 2nd sg. | resarciāris resarciāre | resarcīrēris resarcīrēre |
| 3rd sg. | resarciātur | resarcīrētur |
| 1st pl. | resarciāmur | resarcīrēmur |
| 2nd pl. | resarciāminī | resarcīrēminī |
| 3rd pl. | resarciantur | resarcīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | resarcī | resarcīre |
| pres. 2nd pl. | resarcīte | resarcīminī |
| fut. 2nd sg. | resarcītō | resarcītor |
| fut. 3rd sg. | resarcītō | resarcītor |
| fut. 2nd pl. | resarcītōte | — |
| fut. 3rd pl. | resarciuntō | resarciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | resarcīre | resarcīrī |
| perfect infinitive | resarsisse | resartum esse |
| future infinitive | resartūrum esse | resartum īrī |
| present participle | resarciēns | — |
| perfect participle | — | resartus resarta, resartā, resartae, resartam, resartārum, resartās, resarte, resartī, resartīs, resartō, resartōrum, resartōs |
| future participle | resartūrus resartūra, resartūrā, resartūrae, resartūram, resartūrārum, resartūrās, resartūre, resartūrī, resartūrīs, resartūrō, resartūrōrum, resartūrōs, resartūrum | resarciendus resarciundus, resarcienda, resarciendā, resarciendae, resarciendam, resarciendārum, resarciendās, resarciende, resarciendīs, resarciendōrum, resarciendōs |
gerundresarciendī, resarciendō, resarciendumsupineresartum, resartū
rĕ-sarcĭo, no
I. perf., sartum, 4, v. a., to patch or mend again; to repair, restore (rare; not in Cic.; cf. sarcio).
I. Lit.:
discidit vestem? resarcietur, Ter. Ad. 1, 2, 41; Tib. 1, 10, 61: fracta juga vitium, Col. 11, 2, 38: tecta, Liv. 45, 28: locum, i. e. to fill up again, Plin. 17, 20, 32, § 143.—II. Trop. (cf. compenso):
si quid esset in bello detrimenti acceptum, id brevi tempore resarciri, Caes. B. G. 6, 1: ut et jacturam capitis amissi restituat et quaestum resarciat. Col. 11, 1, 28: damnum liberalitate, Suet. Claud. 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-sarciō —, sartus, īre,
to patch up, mend, repair, restore: discidit Vestem? resarcietur, T.— Fig.: alqd detrimenti, Cs.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinresarciō
Proto-Indo-European *serḱ- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *sr̥ḱyéti Proto-Italic *sarkiō Latin sarcio Latin resarciō From re- + sarcio.
Descendants
- Frenchresarcir
- Italianrisarcire
- Portugueseressarcir
- Spanishresarcir
- Galicianresarcir