LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

resarciō

resarciō (present infinitive resarcīre, perfect active resarsī, supine resartum)
Classical[rɛˈsar.ki.oː]Ecclesiastical[reˈs̬ar.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to patch or mend again
  2. to repair or restore

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.resarciōresarciēbamresarciamresarsīresarseramresarserō
2nd sg.resarcīsresarciēbāsresarciēsresarsistīresarserāsresarseris
3rd sg.resarcitresarciēbatresarcietresarsitresarseratresarserit
1st pl.resarcīmusresarciēbāmusresarciēmusresarsimusresarserāmusresarserimus
2nd pl.resarcītisresarciēbātisresarciētisresarsistisresarserātisresarseritis
3rd pl.resarciuntresarciēbantresarcientresarsērunt
resarsēre
resarserantresarserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.resarciamresarcīremresarserimresarsissem
2nd sg.resarciāsresarcīrēsresarserīsresarsissēs
3rd sg.resarciatresarcīretresarseritresarsisset
1st pl.resarciāmusresarcīrēmusresarserīmusresarsissēmus
2nd pl.resarciātisresarcīrētisresarserītisresarsissētis
3rd pl.resarciantresarcīrentresarserintresarsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.resarciorresarciēbarresarciar
2nd sg.resarcīris
resarcīre
resarciēbāris
resarciēbāre
resarciēris
resarciēre
3rd sg.resarcīturresarciēbāturresarciētur
1st pl.resarcīmurresarciēbāmurresarciēmur
2nd pl.resarcīminīresarciēbāminīresarciēminī
3rd pl.resarciunturresarciēbanturresarcientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.resarciarresarcīrer
2nd sg.resarciāris
resarciāre
resarcīrēris
resarcīrēre
3rd sg.resarciāturresarcīrētur
1st pl.resarciāmurresarcīrēmur
2nd pl.resarciāminīresarcīrēminī
3rd pl.resarcianturresarcīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.resarcīresarcīre
pres. 2nd pl.resarcīteresarcīminī
fut. 2nd sg.resarcītōresarcītor
fut. 3rd sg.resarcītōresarcītor
fut. 2nd pl.resarcītōte—
fut. 3rd pl.resarciuntōresarciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveresarcīreresarcīrī
perfect infinitiveresarsisseresartum esse
future infinitiveresartūrum esseresartum īrī
present participleresarciēns—
perfect participle—resartus
resarta, resartā, resartae, resartam, resartārum, resartās, resarte, resartī, resartīs, resartō, resartōrum, resartōs
future participleresartūrus
resartūra, resartūrā, resartūrae, resartūram, resartūrārum, resartūrās, resartūre, resartūrī, resartūrīs, resartūrō, resartūrōrum, resartūrōs, resartūrum
resarciendus
resarciundus, resarcienda, resarciendā, resarciendae, resarciendam, resarciendārum, resarciendās, resarciende, resarciendīs, resarciendōrum, resarciendōs
gerundresarciendī, resarciendō, resarciendumsupineresartum, resartū

rĕ-sarcĭo, no
I. perf., sartum, 4, v. a., to patch or mend again; to repair, restore (rare; not in Cic.; cf. sarcio).
I. Lit.: discidit vestem? resarcietur, Ter. Ad. 1, 2, 41; Tib. 1, 10, 61: fracta juga vitium, Col. 11, 2, 38: tecta, Liv. 45, 28: locum, i. e. to fill up again, Plin. 17, 20, 32, § 143.—
II. Trop. (cf. compenso): si quid esset in bello detrimenti acceptum, id brevi tempore resarciri, Caes. B. G. 6, 1: ut et jacturam capitis amissi restituat et quaestum resarciat. Col. 11, 1, 28: damnum liberalitate, Suet. Claud. 6.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinresarciō

Proto-Indo-European *serḱ- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *sr̥ḱyéti Proto-Italic *sarkiō Latin sarcio Latin resarciō From re- + sarcio.

Descendants
  • Frenchresarcir
  • Italianrisarcire
  • Portugueseressarcir
  • Spanishresarcir
  • Galicianresarcir

Quick answers

What does resarciō mean in Latin?
resarciō, a verb, means “to patch or mend again; to repair or restore”.
What are the principal parts of resarciō?
resarciō, resarcīre, resarsī, resartum (fourth conjugation).
How do you pronounce resarciō?
In classical Latin, [rɛˈsar.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈs̬ar.t͡ʃi.o].
Where does resarciō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin resarciō.