proper noun · masculinefirst declension
Sanigae
Sanigae m pl (genitive Sanigārum)
Classical[ˈsa.nɪ.ɡae̯]Ecclesiastical[ˈsaː.ni.d͡ʒe]
Meaning
- masculinepluralA tribe of Mount Caucasus mentioned by Arrian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Sanigae |
| genitive | — | Sanigārum |
| dative | — | Sanigīs |
| accusative | — | Sanigās |
| ablative | — | Sanigīs |
| vocative | — | Sanigae |
Origins
From Ancient Greek Σανίγαι (Sanígai).