proper noun · masculinesecond declension
Samamyciī
Samamyciī m pl (genitive Samamyciōrum)
Classical[sa.maˈmy.ki.iː]Ecclesiastical[sa.maˈmiː.t͡ʃi.i]
Meaning
- A tribe of Sirtica mentioned by Ptolemy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Samamyciī |
| genitive | — | Samamyciōrum |
| dative | — | Samamyciīs |
| accusative | — | Samamyciōs |
| ablative | — | Samamyciīs |
| vocative | — | Samamyciī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σαμαμύκιοι (Samamúkioi).