adjectivefirst/second-declension adjective
sabrīnus
sabrīnus (feminine sabrīna, neuter sabrīnum)
Classical[saˈbriː.nʊs]Ecclesiastical[saˈbriː.nus]
Meaning
- New LatinadjectiverelationalSabrina / Sabrinus
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sabrīnus | sabrīna | sabrīnum |
| genitive | sabrīnī | sabrīnae | sabrīnī |
| dative | sabrīnō | sabrīnae | sabrīnō |
| accusative | sabrīnum | sabrīnam | sabrīnum |
| ablative | sabrīnō | sabrīnā | sabrīnō |
| vocative | sabrīne | sabrīna | sabrīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sabrīnī | sabrīnae | sabrīna |
| genitive | sabrīnōrum | sabrīnārum | sabrīnōrum |
| dative | sabrīnīs | sabrīnīs | sabrīnīs |
| accusative | sabrīnōs | sabrīnās | sabrīna |
| ablative | sabrīnīs | sabrīnīs | sabrīnīs |
| vocative | sabrīnī | sabrīnae | sabrīna |
Origins
From the river Sabrīna (“Severn”) in England, or the river nymph Sabrīnus after which the river is named.