LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sabbatārius

sabbatārius (feminine sabbatāria, neuter sabbatārium)
Classical[sab.baˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[sab.baˈtaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalSabbath; Sabbatical

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesabbatāriussabbatāriasabbatārium
genitivesabbatāriīsabbatāriaesabbatāriī
dativesabbatāriōsabbatāriaesabbatāriō
accusativesabbatāriumsabbatāriamsabbatārium
ablativesabbatāriōsabbatāriāsabbatāriō
vocativesabbatāriesabbatāriasabbatārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesabbatāriīsabbatāriaesabbatāria
genitivesabbatāriōrumsabbatāriārumsabbatāriōrum
dativesabbatāriīssabbatāriīssabbatāriīs
accusativesabbatāriōssabbatāriāssabbatāria
ablativesabbatāriīssabbatāriīssabbatāriīs
vocativesabbatāriīsabbatāriaesabbatāria

sabbătārĭus, a, um, adj. sabbata,
I. of or belonging to the Sabbath, Sabbatical: luxus, Sid. Ep. 1, 2 med.—Subst.: sabbă-tārĭi, ōrum, m., Sabbath-keepers, poet. for Jews, Mart. 4, 4, 7.

Quick answers

What does sabbatārius mean in Latin?
sabbatārius, a adjective, means “Sabbath; Sabbatical”.
How do you pronounce sabbatārius?
In classical Latin, [sab.baˈtaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sab.baˈtaː.ri.us].