LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

sabaiārius

sabaiārius m (genitive *sabaiāriī or sabaiārī)
Classical[sa.bajˈjaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[sa.baˈjaː.ri.us]

Meaning

  1. drinker of sabaia; (derogatory) drunkard, lush, pisshead
    Exindeque profectus, oppugnationi Chalcedonis magnis viribus insistebat, cuius e muris probra in eum iaciebantur, et irrisive compellebatur ut Sabaiarius.380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 26.8.2

sabaiārĭus, ii, m. sabaia,
I. one who makes, sells, or drinks sabaia, a term of reproach: et injuriose compellabatur ut sabaiarius, Amm. 26, 8, 2.

Origins

From sabaia (“an alcoholic drink from Illyria”) + -ārius.

Quick answers

What does sabaiārius mean in Latin?
sabaiārius, a noun, means “drinker of sabaia; (derogatory) drunkard, lush, pisshead”.
What is the genitive of sabaiārius?
The genitive singular is *sabaiāriī. sabaiārius is masculine, second declension.
How do you pronounce sabaiārius?
In classical Latin, [sa.bajˈjaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sa.baˈjaː.ri.us].