noun · masculinesecond declension
sabaiārius
sabaiārius m (genitive *sabaiāriī or sabaiārī)
Classical[sa.bajˈjaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[sa.baˈjaː.ri.us]
Meaning
- drinker of sabaia; (derogatory) drunkard, lush, pisshead
Exindeque profectus, oppugnationi Chalcedonis magnis viribus insistebat, cuius e muris probra in eum iaciebantur, et irrisive compellebatur ut Sabaiarius.
380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 26.8.2
sabaiārĭus, ii, m. sabaia,
I. one who makes, sells, or drinks sabaia, a term of reproach:
et injuriose compellabatur ut sabaiarius, Amm. 26, 8, 2.Origins
From sabaia (“an alcoholic drink from Illyria”) + -ārius.