noun · neutersecond declension
rūscum
rūscum n (genitive rūscī)
Classical[ˈruːs.kũː]Ecclesiastical[ˈrus.kum]
Meaning
- butcher's broom (Ruscus aculeatus)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rūscum | rūsca |
| genitive | rūscī | rūscōrum |
| dative | rūscō | rūscīs |
| accusative | rūscum | rūsca |
| ablative | rūscō | rūscīs |
| vocative | rūscum | rūsca |
ruscum (rustum), i, n.,
I. butcher'sbroom: Ruscus aculeatus, Linn.; Plin. 21, 15, 50, § 86; 27, 100, § 173; 23, 9, 83, § 166; Verg. E. 7, 42; id. G. 2, 413; Col. 10, 374; cf. Fest. p. 262 Müll.
Origins
Unknown; Late Latin forms possibly contaminated by *brūcus (“heather”).
Italo-Dalmatian
- Italianrusco
- Italianbrusco
- Italianbruscolo
- Italianbrusca
- Istriotbruschèra
- Neapolitanrusco
- Venetanrusco
- Venetanrosco
Gallo-Romance
- Catalanrusco
- Occitanbrusc
- Frenchbruscfrom Occitan brusc
- Occitanbrusca
Ibero-Romance
- Portugueserusco
- Spanishrusco
Borrowings
- Albanianrushk
- Greekμπρούσκος
- Proto-West Germanic*ruskijā