LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ruīnōsus

ruīnōsus (feminine ruīnōsa, neuter ruīnōsum)
Classical[ru.iːˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[ru.iˈnɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveruined, tumbledown
  2. adjectiveruinous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeruīnōsusruīnōsaruīnōsum
genitiveruīnōsīruīnōsaeruīnōsī
dativeruīnōsōruīnōsaeruīnōsō
accusativeruīnōsumruīnōsamruīnōsum
ablativeruīnōsōruīnōsāruīnōsō
vocativeruīnōseruīnōsaruīnōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeruīnōsīruīnōsaeruīnōsa
genitiveruīnōsōrumruīnōsārumruīnōsōrum
dativeruīnōsīsruīnōsīsruīnōsīs
accusativeruīnōsōsruīnōsāsruīnōsa
ablativeruīnōsīsruīnōsīsruīnōsīs
vocativeruīnōsīruīnōsaeruīnōsa

rŭīnōsus, a, um, adj. ruina, of buildings.
I. Tumbling down, going to ruin, ruinous (rare but class.): aedes, * Cic. Off. 3, 13, 54: parietes, Sen. Ira, 3, 35 fin. (better rimosos).—*
II. Poet., transf., that has already fallen, ruined, in ruins: ruinosas occulit herba domos, Ov. H. 1, 56.—Plur. subst.: rŭīnōsa, ōrum, ruins: instaurare, Vulg. Ezech. 36, 33; 33, 27.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₃er-
  2. Latinruīnōsus

Proto-Indo-European *h₃rew-der. Latin ruō Latin ruīna Latin -ōsus Latin ruīnōsus From ruīna + -ōsus.

Descendants
  • Catalanruïnós
  • Englishruinous
  • Frenchruineux
  • Italianrovinoso
  • Portugueseruinoso
  • Romanianruinos
  • Sardinianarruinósu
  • Spanishruinoso
  • Asturianruinosu
  • Normanruinneux

In English words that came into English from ruīnōsus

  • ruinousruīnōsus

Quick answers

What does ruīnōsus mean in Latin?
ruīnōsus, a adjective, means “ruined, tumbledown; ruinous”.
How do you pronounce ruīnōsus?
In classical Latin, [ru.iːˈnoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ru.iˈnɔː.s̬us].
Where does ruīnōsus come from?
Proto-Indo-European *h₃er- → Latin ruīnōsus.