noun · masculinefourth declension
rū̆gītus
rū̆gītus m (genitive rū̆gītūs)
Classical[ruːˈɡiː.tʊs]Ecclesiastical[ruˈd͡ʒiː.tus]
Meaning
- braying (of a donkey)
- roaring
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rū̆gītus | rū̆gītūs |
| genitive | rū̆gītūs | rū̆gītuum |
| dative | rū̆gītuī | rū̆gītibus |
| accusative | rū̆gītum | rū̆gītūs |
| ablative | rū̆gītū | rū̆gītibus |
| vocative | rū̆gītus | rū̆gītūs |
rŭgītus, ūs, m. rugio.
I. A roaring of lions, Vop. Prob. 19:
leonis, Vulg. Job, 4, 10.—II. Transf., a rumbling in the bowels, Cael. Aur. Tard. 3, 2; 4, 7; Hier. Ep. 22, 11.
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin rū̆gītus From rū̆giō (“to roar, bray”) + -tus (suffix forming fourth declension action nouns from verbs).
Borrowings
- Catalanrugit
- Englishrugitus
- Frenchrugi
- Portugueserugido
- Spanishrugido
- Galicianruxido
Gallo-Romance
- Frenchrutfrom Old French ruit
- Englishrutfrom Old French ruit
- Gasconruit
- Gasconarruit
- Gasconarruet
- Gasconarrueit
Ibero-Romance
- Portugueseruídofrom Old Galician-Portuguese ruido
- Spanishruidofrom Old Spanish roydo
- Aragoneseroido
- Aragoneseruido
- Aragoneseruiu
- Asturianruxíufrom Old Leonese roydo
- Asturianruíufrom Old Leonese roydo
- Mirandeserugidofrom Old Leonese roydo
- Galicianruídofrom Old Galician-Portuguese ruido
Balkano-Romance
- Romanianruget
Italo-Romance
- Italianruggito
- Sicilianruggitu
Rhaeto-Romance
- Friulianarût
- Friulianrût
Gallo-Italic
- Piedmonteserut